Aksak Semai

Dil mest olur huş-yar iken

Dil-besteliğim gonca-i handanın içindir

Dil-i aşüftemiz şimdi yine bir nev-civan ister

Dil-i pür-ıztırabım mevce-i seylabdır sensiz

Dil-i zarım Dem-a-dem cevr-i yar-i firkatin söyler(**a)

Dil-suz eden ol afeti tab-ı nazarımdır

Dildarı görüp nağme-i şehnaz edelim gel

Dile maye-i safadır hatt-ı ruy-i yar derler (CK-4)

Diriğ etmez mey-i cevri sunar her lahza cananım

Diyemez hali bulup halini canane gönül

Doldukça gönül haneme sevda dolu anlar

Dostum alem senin çün ger olup düşman bana

Dügâh Saz Semâî

Dünya malı dünyada kalır gama gerek yok

Dünyada biricik sevdiğim sensin

Dünyaya gönül verme ki viran olacaktır

Düşün ki bütün insanlar ölmüş

Düşündüğüm o her zaman işittiğim onun sesi

Ecdadın eski yurdunu çoktandır özledim

Ederken ol peri-peyker tekellüm

Edeyim ben sana tanburla refakat güzelim

Efendimsin cihanda itibarım varsa sendendir

Efendimsin cihanda itibarım varsa sendendir

Efsun okur uşşakına ol gamze-i cadu

Elinden çektiğim saki-yi bezmin niş ü semdir hep

Enisi gönlümün feryad eder feryadına feryad

Erbab-ı dilin mey-kededir cay-i penahı

Esir oldu duygularım bakma bana öyle

Etmezem ikrar aşkı saklarım canım gibi

Etmezem ikrar aşkı saklarım canım gibi (*)

Etse Gerdaniyeden yar ağaz

Etüd

Eviç Saz Semâi

Evin aydınlığı sensin bırakıp gitme sakın

Evlerinin önünden geçiyordum a dostlar

Ey aşk bütün kalbimle sana geldim al beni

Ey ay yüzlüm ne vermişsen kabuldür

Ey dil sev ol peri-veşi bu hüsn ü an ile

Ey dilber-i hüsn-i afet

Ey dost aşkın denizine girem garkolam yürüyem

Ey evliyalar rehberi ey enbiyalar serveri

Ey gözleri ahu beni kıl vaslına mahrem

Ey hüsnü güzel kıyma sakın aşık -ı zare

Ey nur-i dide nazını ancak çeken bilir

Ey peri üftadene her gün bu düşnamın nedir

Ey peri-i nağme erdir evce dek avazımı

Ey şah-ı (şahan/cihan) vey nur-i Yezdan

Ey şehinşah-ı süvar-ı meydan-ı fesahat