Aksak Semai

Görünmezse bu akşam ol meh-i taban-ı devranım

Görüp pistanların bildim kemalin gül-bedenlikle

Gösterip ruyin esir-i lal-i nab ettin beni

Gözlerim yaşı revan oldu sen gideli

Gözlerinden hıfz için aşıkları gözlük takar

Gözlerinden içtiğim aşk yaktı bağrım nare düştü

Gözüm gönlüm yolun bekler usanmam ben edersin naz

Gözyaşım Hâlâ Feryâd Ederken Arkandan

Gül solar gülzar kurur bülbül susar avaz biter

Gül yüzün gülşende cana gösterirken gül güle

Gülistan-ı ruhun seyr etmeğe uşşak özenmişler

Gülünce gülşen-i hüsnünde güller açdı ey gülten

Gün kavuştu su karardı beni üzme güzelim (*)

Günahkar cana rahmet kıl ki artık tövbekar oldum

Günaydın aşkımın ilk sonbaharından gelen yarim

Güneş ruhsareli canan nikab-ender-nikab oldu(*a)

Güzelsin bi-bedelsin

Güzelsin bi-bedelsin naz-perversin dil-arasın

Hal-i ruhsarına necm-i seher ülker mi desem

Hal-i siyehi gerden-i nazik-terindedir

Hangi meftundur ki her gün gamla mahzun olmasın

Harab-ı Deşt-i Gamdır Şimdi Bi-gam Gördüğün Gönlüm

Hasret hani çok sürmeyecek tez dönecektin

Hasret odu yaktı ciğerim ey ruh-i alim

Hayal -i arızın bağ-ı tecellide gül olmuştur

Hayal -i arızın çıkmaz dü çeşm-i hun-feşanımdan

Hayalimden geçen daim benim kaşı Kemanımdır

Hayli dem zencir-i zülf-i aşkının meftunuyum

Hayran-ı cemal olmaya cidden emelim var

Hazan aldı yine bağ-ı cihanı

Hazer Kıl Kırma Kalbin Kimsenin Canın İncitme

Heme nim mest-i keştem kadeh-i diger meded kün

Her dem cefa-yı aşk ile nalansın ey gönül

Her dem ki (Ne dem ki) naz ile o melek-ru kelam eder

Her derde bir çare var

Her ne dem bir buse etsem iltimas

Her ne dem bir buse etsem iltimas

Her şey bitti bir anda

Heva-yı aşkı talim eyleyen mürgü çemenden sor

Heva-yı aşkına şahım düşürdüm bu dil-i zarım

Hicaz Saz Semaisi

Hicaz Saz Semaisi

Hicaz Saz Semaisi

Hicaz Saz Semaisi (Huzûrum)

Hicazkâr Saz Semâi

Hicazkâr Saz Semaisi

Hicrinle ey şuh dil pare pare

Hisar Bûselik Saz Semâi