Hisar Buselik
169 eser
Adın düşmez dilimizden
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Ağlatma yeter ey sebeb-i ahım olan yar
Ağyardan Hisar -Buseliğe mani olurlar
Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir- Akıbet lutfunla ihya eyledin ah sen beni
Aklımda sen ruhumda sen
Alem yüzüne saldı ziya Al-i Muhammed
Alemi sen kendinin kölesi kulu sanma
Aman ey şuh-i nazende
Aram edemem yare nigah eylemedikçe
Aramızda bir sorun var
Aşk rengi dudağında bir tebessüm ararken
Aşka düştüm aşık -ı avareyim
Aşkınla yandır sultanım Allah
Ateş-i hicrinle yakma sine volkan olmasın
Baharı neyleriz ol gül-izar-ı gonca-femin
Ben kıble edindim yüzün ey can-i cihan
Beni de alın ne olur koynunuza hatıralar
Bildin mi canım sensin civanım
Bir hadise var can ile canan arasında
Bir nev-civansın şuh-i cihansın
Bir rüzgar saçlarımı dağıtsa uzak limanlarda
Bir vefasız yar elinden ben neler çektim neler
Bir yiğit gurbete düşse gör başına neler gelir
Bu dil seni pek beğendi
Bu sabah ilk defa beyazlar giydim
Çağ dolusu sevdim seni yıllar ne ki
Çamlarda dolaşsak yine hülyalara dalsak
Cana can-suzane sır söyler lisanmış gözlerin
Çekip şemşir-i safvet eyledin düşmanları tedmir
Çekme sedd gel kuy-i canane Hisar
Çıkıp hüccac ile gitmek ne güzeldir ne güzeldir
Daha bilmem kaç mevsim böyle sensiz geçecek
Dalma gönlüm dalma hayale
Deldi bağrım bülbül-i bi-çare nalanın senin
Diliyrem ki yar bağına giresen
Dök zülfünü meydane gel
Dost visalin leblerinde etti mahrum gönlümü
Dü çeşmimden gitmez aşkın hayali
Düştüler birer birer takvimin yaprakları
Efendim kadrini bildim
Elinle ağrımı kestin dilinle sancımı sen
Ey gözleri ahu beni kıl vaslına mahrem
Ey hüma-yı padişahi ber ser-i bala-yı tü
Ey risalet tahtının hurşid ü mah-ı enveri
Ey şeh-i evreng-i vala-yı hilafet pür-seha
Eyle kerem uşşakına ağlatma aman