Isfahan
261 eser
A kız nedir bu güzellik hep sende
A sultanım sen var iken ya ben kime yalvarayım
A sultanım sen var iken ya ben kime yalvarayım (I)
Aceb değil deli olsa aşk oduna yanan kişi
Açıldı bu gece ebvab-ı rahmet
Adın ne " Dertli Kerem"- Ağlarım ağladığım yare nümayan olmaz
Aguşuma gir sine-i suzanıma can ol (Eski yazı)
Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir
Ah ü zar eyler iken bir zaman
Aldı gönlüm bir cefakar
Aşiyan-ı mürg-i dil zülf-i perişanındadır
Aşık olalı sen yare gönül
Aşık oldur kim kılar canın feda cananına
Aşıklar iki cihanda nefs muradın almayalar
Aşk ile iki cihanda şâh olan gelsün berû
Asuman-ı vahdetin mahı Muhammed Mustafa
Ayrılığın yok çaresi anlarım
Baht-ı na-sazım beni dildardan dur eyledi
Baki değiliz cihanda her şey geçici
Bakmadın hiç kalbimin feryadına
Ben bilmez idim gizli ayan hep sen imişsin
Ben esir-i derd-i hicranım vefasız yare ne
Ben feda etmek dilerken dost için hep canımı
Ben nasıl ah eyledim kurtulma sen de ahdan
Beni Candan Usandırdı Cefâdan Yar Usanmaz mı
Beni meftun edip gittin nigarım
Benim gönlüm gözüm nuru cemal-i yare aşıktır
Bezme buyur ey keremkar
Bezminin verdiği neşe beni Mecnun eder
Bilirim nazı olur bilmeyerek her güzelin
Bilmem ki çilem neydi neden dolmadı hala
Bilmem neydin sevgili sen o gece neydin
Bir acem bahçesi bir seccade
Bir anda bütün her şeyi yık gel diyemem ki
Bir ay doğuyor ufkuma ya Rabbi şükür
Bir bakışla ahu gözlüm gönlümü ettin şikar
Bir bivefaya gönül verip oldum payımal
Bir busen çok mudur bana ey melek
Bir çift camı gözlük diye taktım
Bir daha o fırsat geçer mi ele
Bir garip aşıkım Hakdır her dem lisanım peşrevi
Bir Gün Seni Elbet Eder Vâsıl-ı Cânân
Bir ilahi devran olsun bu gece
Bir kıvılcım düştü baygın gözlerinden bağrıma
Bir peri-ruhsar için kasd-ı şikar etdin gönül
Biz kenardan bakarak fark ederiz ta derini
Bizim bilmezsin ey sofu ulu dergahımız vardır