Saba Buselik
33 eser
Ağlasın bülbülleri varsın bu bağ-ı alemin
Aşıkanın dil-i sırrın mutrıbandan dinleyin
Ateş nezened der dil-i ma illa Hu (*)
Ben sanırdım alem içre hiç bana yar kalmadı
Diyemez hali bulup halini canane gönül
Doldurup sevgiyle can isminde bir minayı hep
Düştü gönlüm sen gibi bir zalime
Eşi yoktur dünya içre bu şehir deryalar şehri
Geldi canan geldi geçtim kendimden
Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mahım
Mevlam ver aşkını bana hayranın olayım senin
Ne mümkün dide giryan olmak ol ebru-kemanımdan
Ne olur yar diye bir gün beni ansan güzelim
Nefsini bilsen Rabbini bulsan
O nahl-i bağ-ı letafet aman aman geliyor
Öyle üzdün öyle ağlattın ki gülmem bir daha
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Reng-i ruh-i gülzarı tebah eyledi bülbül
Sada-yı ney haram olsun dedin ey sufi-i salus
Sahbayı doldur sakıya peymaneden peymaneye
Sararmış bir çiçek kalsan koparmazdım yeşil daldan
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Saz Semaisi
Ya İlahi gafletim çok haksızım hak sendedir
Yar ile ateş-mekan olsam da gülşendir bana