Yürük Semai
1.369 eser
(Cana) Sevdimse seni fikr-i visal eylemedim ben
Ab ü tab ile bu şeb haneme canan geliyor
Açıl açıl gel efendim cihan bahar olsun
Açıl ey gonce-dehanım sana gül gül dediler
Açıldı bahçede güller
Açılır naz ile ol gonce-ruha gül deseler
Açılmış gül gibisin gibi fazla kadın
Acın hala içimde bir türlü atamadım- Adı hicran olmasa gözyaşıyla solmasa (AŞK ÇİÇEĞİ)
Adımızın baş harfleri yazılmıştı iri iri (*)
Afveyle günahım nolur ey şuh-pesendim
Afveyle suçum ey gül-i ter başıma kakma
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Ağlar sorarım hep seni gurbet gecesinden
Ağlayınca yosun yeşili olurdu gözlerin
Aguşe çekerdim seni pirahenin olsam
Ağyar ile ey gonce sen iç bade-i gülgun (*)
Ah buğulu akşamların derin hüznüyle doluyum
Ah eden kimdir bu saat kuytuda
Ah edip aşkınla cana firkatim var ağlarım
Ah etmez idik sabra dili ram edebilsek
Ah etmez idin sabra dili ram edebilsen
Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir
Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir
Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir- Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir
AH ŞU GÖNLÜMÜZ (Neşelerle dolmak ister)
Ah-ı seherim nale -i bülbül gibi dil-suz
Ahşap evler dar sokaklar
Ahu biya mirzem ahu biya (*)
Akdenizi geçmişiz biz (Rumeli M.)
Aklım gider ol cazibe-i ânı görünce
Aklımı yellere verdim
Akşam kuru bir gül gibi yadımda silindi
Akşam oldu her tarafı kara matem bürüdü (BİR HASBIHAL)- Akşam yine aşkınla sabah eyledi gönlüm
Akşama yakın gün batmadan birleşti yollarımız(HÜLYALI AKŞAMLAR)
Akşamki baloda güzelim beni görünce
Al al idi yanakların
Al al olmuş yanakların
Al gönlümü ayine-i manadır bu
Al gülün dalında diken var diye
Al yanağın alına yanam kimse duymaya
Al yanağın alına yanam kimse duymaya
Albümlerden çıkarttığın bir kenara fırlattığın
Aldanıp ateş-i aşka sen sakın yanma
Aldanma gönül mihrine fettandır o dilber