Şevkefza
322 eser
Açıldı nev-bahar bir gonce-i gül
Ah eden kimdir bu saat kuytuda
Ah o günler ki serinlerdi Haziran havasıyle
Ahu bakışlar içten yakışlar
Akşam koya inmekte bulutlar yedi renk
Aman ey gonce-i ziba
Anılar gitmiyor bir an gözümden
Apansız bir felaketten karanlık bastı son demde
Aşiyan-ı mürg-i dil zülf-i perişanındadır
Aşk için sevda için binbir yemin ederek
Asude fikrim avarelendi
Avarenim mehcurunum bi-çarenim mağdurunum
Bad-ı saba aşıkın ahvalini canana ilet
Baharda lale-misal bir kadeh al gel
Başka çıkar yolu yok sensiz yaşayacağım
Belki ben bin dilbere ettim tesadüf la-akal
Ben dost hevasına düşdüm
Ben esir-i handenim üftadenim ey gül-tenim
Ben şifa bekler iken gönlüme vurdun darbe- Ben yürürüm yane yane aşk boyadı beni kane
Beni aşk ateşine yandıran ruhsar-ı alindir (*)
Beni gurbetlere attı şebim ruzum bütün matem
Beni mahveyledin böyle
Beni yaktın yanasın sen de gönülden dilerim
Beyhudeye çekme emek- Bezme gel artık vefayı adet et
Bihamdillah ki biz divaneyiz hem şanımız var
Bil kadrimi hor bakma gel
Bilir saki benim derdim nedendir
Bilmem ki hangimiz daha yorgunuz
Bir bakıştır ruhu sarsan aklı berbad eyleyen- Bir çare ararken dil-i bi-çareye nagah
Bir çiçekten yaz umarken geldi eyvah sonbahar
Bir gonca idin gönlümün en gizli yerinde- Bir gün sılaya geldiğimde
Bir güzelin tuti -i hoş-gusuna
Bir hatıra kalsın bana gül handelerinden
Bir nazarla dilleri sevdaya düçar eyleyen
Bir nigahın açtı sinem üzre anmaz yareler
Bir ömür sürse de doymam aşkına
Bir sevgi dağısın yüceden yüce
Bir şuh-i dilbaz gayetle mümtaz
Biz bülbülan-ı Ahmediz (*)
Bizlere nasib etdi şükür elhamdülillah
Bülbül-i şeydası uçmuş bi- neva dünya bugün
Bülbülüm derdimi hasretle ifadem güldür
Bulmadım azare cevrinden senin bir dem reha
Buseler vad eylemiştin aşık -ı hayranına