Hümayun
121 eser
Abdülkadir ya Geylani
Allah emrin tutalım rahmetine batalım
Ammel hüva andi azim ya Mevla
Ana gibi yar olmaz bu söz boşa denmemiş
Artık sana bir gün bile asla güven olmaz
Aşk ile aşık gül-izar oldu
Aşk-ı maşuku edelden ihtiyar aşk ile hoş zindedir şeyda gönül
Aşkın ile aşıklar yansın ya Resulallah
Bahçelerde bülbül boş yere ötmez
Beda hilalen ala gazalen
Ben dün yine sordum seni ıssız geceden
Ben harabat ehliyim yoktur kararım ta ebed
Ben yaşarken mazinin sensiz geçen her anını
Bihamdillah derim Allah
Biliyorum sonunda çok pişman olacaksın
Bilmem ne geçer eline aşkın beni deli eder
Bin gönül sancısı olsan derin olsan çekerim
Bir bâde olsa lezzeti sevdâya benzese
Bitti Bezmi Safâsı Geçti Eyyâm
Bülbül-i şurideyim gülden nasibim var benim
Bülbüllerin ister seni ey gonca-dehen gel
Cani ya siyer cani
Canımın cevheri ol lal-i şekerbare feda
Çeşm-i sehharın yüzünden dil perişan oldu gel
Deanil garamü fi aşkike mesel
Derdim artar senden ayrılsam aman
Dil hanesi mirat -ı Hak Sırr-ı Cemalullahı gör(*)
Dil hanesi mirat -ı Hak Sırr-ı Cemalullahı gör(*a)
Durman yanalım ateş-i aşka
Düşdü cana akıbet sevda-yı aşk
Düşmesin miskin gönüller zülf-i anber-bulere
Etmezem ikrar aşkı saklarım canım gibi (*)
Ey bülbül-i nalende
Ey bülbül-i şeyda yine efgane mi geldin
Ey gönül aşka çevir gel yüzünü
Ey ki dostan aşıkam aşık -ı zarem çi künem
Ey Nebiy-yi ahir-zaman
Ey olup mirac bürhan-ı ulüvv-i şan sana
Geçen terkettin ahbabı feda etme bu mehtabı
Gevher-i sırr-ı velayet kanı şah-ı Nakşibend
Gizlice şaha buyur
Gönle ateş yak ta gel sevenlere bak ta gel
Gönül hayran olupdur aşk elinden (II)
Gözlerinde sevda var aşıkım sana
Gözlerinde sivri ok yar gönüller vuruyor
Gurbetten gelmişim yorgunum hancı
Hac farz oldu çıktım kabe yoluna
Hak Hak diyen aşıklar