Ferahfeza
220 eser
Açtı güller andelib eyler figan
Akl ü fikrim tarumar eden ah giysuler midir- Aman ey kamet-i serv-bülendim
Aşk bağında üzüm olsam ömür boyu
Aşkın izi gizlenemez solgun izden anlaşılır
Ateş-i aşkınla cana dil kebab olmaktadır
Ateşli raşeler veriyor iştiyakınız (İŞTİYAK)
Aynalarda kalsa da vazgeçilmez güzelliğin
Bağ-zar-ı aşka girdim kokladım bir verd-i ter
Bahar oldu açtı sünbül
Baharın yeşilinde sanki sen varsın- Bakmış idim hal-i anber-famına
Ben Buy-i Vefa Bekler İken Suy-i Çemenden
Ben sevgiyi gözden tanırım
Beni kul etdi de bir gözleri ahuya felek
Beyhude
Bezm-i gamda ah edip cananı andım ağladım
Bi-vefa kalbine kar etmedi mi tiğ-i niyaz
Bileyim kaşların neden çatık
Billur suyu sordum bulanık nehre karışmış- Bilmiyordum bi-mürüvvet olduğun ey bi-vefa
Bin nazla büyüttüm ufacık kalbine sığmaz
Bir başka felaket dilemem yetti bu sevda
Bir beyaz zanbak hayal ettim ben seni
Bir dilber-i nadide bir kamet-i müstesna (4 iki nüsha)
Bir gonca güldür ruhsar-ı ali
Bir gonca öperken dudağımdan yaralandım
Bir gün sana sunsam şu kırık telli sazımla
Bir şeker hand ile bezm-i şevka cam ettin beni
Bir şen gönül aradım
Bir taze filiz yok ağacımda söküp attım
Bir ucunda Kavaklar bir ucunde Marmara (İstanbul Boğazı)
Bir verd-i rânâ ettim temâşâ
Bişnev ez ney çün hikayet miküned
Bişnev ez ney çün hikayet miküned
Bu gece ben yine bülbülleri hamuş ettim (7 iki nüsha)
Bu şeb mahrum-ı hab oldum bana ah ü melal etme
Bugün ey meh senin ile gidelim
Bülbül-i hoş- neva
Çağlayan cuy-i sirişkle çeşm-i pür-hunum mudur
Çekme Zahmet Alem-i Dünyada Rahat Kalmadı
Çeşmine tir atdı gönül ey peri
Cici beyim gel işte kıvrak bel
Çiğnendi yeter varlığımız cehl ile kahre (MİLLET ŞAR.)
Darbe-i ahım aman vah bar olur
Dem-be-dem artmakda alamım benim
Denize dökülen bir ırmak gibi
Dertli olan kullarına kıl deva