Hüseyin Sadeddin Arel
437 eser
A sultanım sen var iken ya ben kime yalvarayım- A sultanım sen var iken ya ben kime yalvarayım
Acap niçin bağrın yaslı
Aferin ey mah-ru ber can-ı tü (AYİN)
Afet-i can dediler gamze-i celladın için
Al renginle süslenir güzel yurdum toprağım
Alude olup cürm ü gühehle her gah
Andelib-i bağ-ı hicran olmuşam ya Rabbena
Andım yine ol bezmi mestanelik elverdi
Arz-ı didar eyledikçe şahid-i gülzar-ı Hu
Aşiyan-ı mürg-i dil zülf-i perişanındadır
Aşıkın gitmez dilinden hiç Huy-i Hay-i aşk
Aşıkın oldu dili mesvay-ı Hu
Aşk ile nuş eyleyen bezm-i ezel peymanesin- Aşk-ı yare duş olaldan yarimi gördüm ıyan
Aşk-ı yare duş olaldan yarimi gördüm ıyan
Aşka düştüm can ü dil müft-i civanan oldu- Aşkın hem tatlı hem zehirli
Aşkın meyine ben kana geldim- Aşkınız gönlümde tutuştu birden
Aşkınla çak olsa bu ten ben yine illallah direm
Aşkınla yandır sultanım Allah- Ateş-i aşkınla peyderpey tabahhur eyleyip...
Bahr içinde katrayım bahr olur hayran bana
Baht-ı dun etti beni pek bi-karar
Baz amedem baz amedem (AYİN)
Ben dost hevasına düştüm
Ben dost hevasına düştüm
Ben harabat ehliyim yoktur kararım ta ebed
Ben inandım gönül lutf eyle sen de inan
Ben mest-i canan olmuşum
Ben olsam bir de mutrıb bir de tarf-ı cuy-bar olsa
Ben onu çok severdim
Ben sanırdım alem içre hiç bana yar kalmamış
Benden ey maşukam enzarın girizan olmasın (*)- Beni ister ağlat ister sevindir
Benim aklımı alan bir çift yeşil göz oldu
Benim kim bir leb-i handan için giryanlığım var
Benim maksudum alemde değildir lakin illa "Hu"
Berk-i ahım gökyüzün tutmuş sirişkim yeryüzün
Bigane gamzen aşıka nadane aşina
Bilmem bu gönülle ben nasıl yaşayacağım- Bilmem neden"peri"koymuş koyan onun adını
Bin zeban söylersin ol çeşm-i sühan-perdaz ile
Bir cam-ı safa çek de unut derd-i cihanı
Bir ceylan bakışla vuruldum yine ey gönül
Bir çöl gibi ıssız geceyim fecri görünmez
Bir dil ki onda şems-i hakikat nihan olur