Son devrin önemli mutasavvıf, bestekâr ve mûsikişinaslarından Ahmet Avni Konuk (ö. 1938), mûsiki eğitimini Dârüşşafaka yıllarında hocası Eyyûbî Zekâi Dede’den ve ardından Hacı Kirâmî Efendi’den meşkederek almış, Rauf Yektâ Bey ve Dr. Suphi Ezgi gibi dönemin mûsiki otoriteleriyle birlikte çalışmıştır. Nota bilmemesine rağmen olağanüstü hafızası ve nazariyat hâkimiyeti sayesinde klasik repertuvarın günümüze aktarılmasında köprü vazifesi gören Konuk, Türk mûsikisinde Itrî ekolünün son temsilcileri arasında kabul edilir. Mûsikiye dilkeşîde ve bend-i hisar makamlarını kazandıran sanatkâr; bûselik-aşiran, rûy-i ırak ve dilkeşîde makamlarında bestelediği üç Mevlevî âyininin yanı sıra, literatürdeki en kapsamlı örneklerden biri sayılan 119 makamlı bir kâr-ı nâtık ile kâr, beste, semâi ve şarkı formlarında birçok seçkin eser üretmiştir. Ayrıca dönemin en mühim matbu güfte antolojilerinden biri kabul edilen ve 95 makamda 2.706 eserin güftesini nazari bilgilerle derlediği Hânende adlı mûsiki mecmuasıyla Türk mûsikisi kütüphanesine çok kıymetli bir kaynak kazandırmıştır.