Enderuni Vasıf

Ne zaman ol gözü(Ne dem ol gözleri) mestane gelir hatırıma (*)

Nerdesin ey dil sarılmış yarin ağyar boynuna

Niçin ey meh seni uşşakın arayıp taramaz

Nola ayılmazsa yarin dide-i mestanesi

Nuş eden sahba-yı lalin cuş eder meyler gibi

O gül-endam bir al şale bürünsün yürüsün

O nihal-i nazın aya saran aşinası var mı

O şuhun kaddi dilcudur

Olalı ben sana bende

Ömrümde sana geçmedi bir kerre niyazım

Reng-i ruhsarın gören der "gül gibi"

Ruyinde bu müşkin beni

Sana ben gönlümü verdim-verelden böyle mehcurum

Sarmadan evvel belinden

Şem-i bezme yar olup suzan ü giryan oldum ah

Sen gibi bir misli nadir şuh ile ülfet sezadır

Sen gibi bir simin-bilek

Sen şeh-i hüsn-i bahasın

Senin hal-i izarından nişan anberde kalmıştır

Sensiz dil-i naşadın efendim işi bitti

Serv-i bülendimsin benim

Serv-i reftarı gibi dil-cu mudur

Sevdi gönlüm bir gül-i nazik-teri

Sevdiğim bir hub-sadadır

Seyr edenler hüsn ü anın

Seyr edip dün gece ol meh-peykeri

Seyr et ol reng-i izarı

Şimdi ey şuh-i sitemkar dil sana meyletti naçar

Sine-bendin feth edip açtıkca sen sim ü tenin

Söz yoktur ol simin-tene

Şükufezar-ı izarın gülün naziresidir

Şükufezar-ı izarın gülün naziresidir

Ta-be-key suz-i gamınla dertli sinem dağlayım

Tab-ı mihr-i ruy-i ruhsarınla canım yandı tez

Ümid-i vasl ile bir ince belden

Vad eyleyicek vaslını dünya benim oldu

Var iken sende bu ayine gibi sine-i saf

Yar alıp destine peymane gelir mi bilmem

Yar ile ateş-mekan olsam da gülşendir bana

Yine yol göründü nazlı canane

Zahiri hale bakıp etme dahil bir ferdi

Zannetme meyli ol gül-i alin vefayadır

Zevk u şevki ( Şevk -i bezmi) büt-i ramişgere sor sorma bana