Enderuni Vasıf

Ey benim nevres nihalim söyleyim gel sana halim

Ey büt içmişsin yine zannım şerab

Ey büt-i nev-eda olmuşum müptela

Ey gonca-i nazik tenim

Ey gonce-i nazik tenim

Ey peri üftadene her gün bu düşnamın nedir

Fikr-i lal-i yar ile mestane kim gönlümdür ol

Gamınla dilfikar olsun

Gel seninle yarın ey serv-i revan

Gönlüm aldı bir nihal-i dil-nevaz

Gönlümü bir tıfl-ı dilbaz (*3- segah perdesinde)

Gördüm bu şeb sevdim seni

Gördüm yine bir afet-i (gonce-i) nadide edayı

Gülistan-ı ruhun seyr etmeğe uşşak özenmişler

Gülsün yaraşır gül sana

Halimi bir kerre takrir eylesem sultanıma

Hengam-ı safadır bu şeb ey mah-ı cihan tab

Her ne dem alsa ele cam-ı safayı saki

Hıram et gülşene guş eyle arardan müdarayı

İntizar-ı makdeminle reh-güzarın gözlerim (4-5 iki nüsha)

Kametin nahl-i gül-i zibendedir

Kim gördü böyle nev-eda

Kim görse ol lali mülü

Kim olur zor ile maksuduna reh-yab-ı zafer

Kim olur zor ile maksuduna reh-yab-ı zafer

Kim olur zor ile maksuduna reh-yab-ı zafer

Kim olur zor ile maksuduna rehyab-ı zafer

Kime mecburum o simin-bere sor sorma bana

Kimin mecbur-i hüsn ü anısın şuh-i şenin kimdir

Kimin mecbur-i hüsn ü anısın şuh-i şenin kimdir

Lal-i can bahşını sun bezmde ey şuh emelim

Lalin var iken nuş edemem bade-i nabı

Malik-i hüsn-i bahasın

Mecburdur gönül yare ne derlerse desinler

Mecliste bu revnak bu şetaret sana mahsus

Meyl edip bir gül-izare

Meyle şayan ey gönül bir verd-i alim var sana

Meyle şayan ey gönül bir verd-i alim var sana

Misli yok bir şuh-i rana

Nar-ı firkatle yanar canım benim

Nasıl eda bilir ol dilber-i fedayı görün (*)

Ne beyan-ı hale cüret ne figana takatim var

Ne beyan-ı hale cüret ne figana takatim var

Ne beyan-ı hale cüret ne figana takatim var

Ne beyanı hale cüret ne figana takatım var

Ne dem ki meclise ol dilbera gelir görünür

Ne zaman ol gözü mestane gelir hatırıma

Ne zaman ol gözü mestane gelir hatırıma