Yürük Semai

Geldi bülbülleri aşkın gül için feryada

Gelse o şuh meclise naz ü tegafül eylese

Gelsin o peri kalb-i pür-efganımı görsün

Ger siyehi çünin büved çeşm-i tü ber helak-i ma

Getir ey saki-i gül-çehre biraz nuş edelim

Gevher gibi rizan olayım böyle gerektir bu

Gezdim yine dün gece meyhaneden meyhaneye

Gitti mecnun hane-i dehri bana ısmarladı

Gittin gideli yaş dökülür didelerimden

Giysulerine aşıklarını bağla efendim

Gönlüm heves-i zülf-i siyehkare düşürdüm

Gönlüm yanıyor çöl gibi sahra budur işte

Gönlüm yine bir gonce-i nazik-tene düştü

Gönlüm yine ol şuh-i sitemkare mi kaldı

Gönlümde yanan aşk ile viran olayım gel

Gönlümdeki aşkın gibi bir hem-demimiz var

Gönüller uğrusu bir yar-i bi-amanım var

Gördükçe tehi sagarı çeşmim dola düştü

Gören sanır ki safadan sema-ı rah ederim

Görse edemez dil seni arama tahammül

Görse edemez dil seni arama tahammül

Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mahım

Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mahım

Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mahım

Göz gördü kızıl kaşları hançer kana düştü

Gözde pınar çağlar yüzde bahar ağlar

Gözünün rengine vuruldu gönlüm

Gül mevsimi geldi yine bülbüllere müjde

Gül mevsimidir gerçi dil azade değildir (Gel bezme bir şeb...)

Gül yüzlülerin şevkine gel nuş edelim mey

Gül yüzün gülşende cana gösterirken gül güle

Gülşende yine ah ü enin eyledi bülbül

Gülzârdan o şûh-ı dilârâ ile geçtik

Gûş etdi nây nâlelerüm nâze başladı

Hak-i kademin çeşmimize ayni ciladır

Halat-ı dili benzetemem halet-i sihre

Haşa ki ne senden ne yüzünden geçerim

Hasretle temam "nal"e döndüm sensiz

Hava güzel yine gülşende gösteriş günüdür

Hayran olurum baktığım an hüsnüne ey yar

Hayran olurum hüsnünü ettikce temaşa

Hengam-ı visal akıbet ağyare de kalmaz

Her dilberi sevdik neme lazım demedik

Her Gün Dökülen Göz Yaşımı Görsen Acırsın

Her gün seni zanneyliyorum sen uyursun

Her şeb nigaranest meh-i nev ta tü berayi

Her sinede her didede ey aşk eserin var

Hey hey diye hanendeler ettikce terane