Yürük Semai
410 eser
(Cana) Sevdimse seni fikr-i visal eylemedim ben
Ab ü tab ile bu şeb haneme canan geliyor
Açıl açıl gel efendim cihan bahar olsun
Açıl ey gonce-dehanım sana gül gül dediler
Açılır naz ile ol gonce-ruha gül deseler
Aguşe çekerdim seni pirahenin olsam
Ağyar ile ey gonce sen iç bade-i gülgun (*)
Ah eden kimdir bu saat kuytuda
Ah edip aşkınla cana firkatim var ağlarım
Ah etmez idik sabra dili ram edebilsek
Ah etmez idin sabra dili ram edebilsen
Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir
Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir- Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir
Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir
Ah-ı seherim nale -i bülbül gibi dil-suz
Ahu biya mirzem ahu biya (*)
Aklım gider ol cazibe-i ânı görünce- Akşam yine aşkınla sabah eyledi gönlüm
Al gönlümü ayine-i manadır bu
Aldanma gönül mihrine fettandır o dilber- Aldıkça ele gamzeleri saz-ı muhabbet
Aldıkça ele nağmeleri saz-ı muhabbet
Aldım bu gece peyker-i dildarı hayale- An (On) çehre-i ziba-yı tü
Anlat bana ey gül niye feryad ü figansın
Aram edemem yare nigah eylemedikçe
Aram edemez gönlüm-gönlüm edemez aram
Arzetmek için halimi ben sana ey yar
Aşık gam-ı dil-rübasız olmaz
Aşıka tan eyleme hiç müpteladır neylesin
Aşıklığıma gözlerimin yaşı nişandır
Aşk okudan gamzelerin dizde kitabı can dağıdan nizelerin gözde itabı
Aşka bağlan ruhunun iksiridir şeyda gönül
Aşkın beni yıllarca helak etti efendim
Aşkınla havalandım bi-laneliğim gel gör
Aşkınla ilahi beni aşüfte-dimağ et
Asla gece mirata o meh-pare yapışmaz
Aşüfte-diliz dam-ı heva meskenimizdir
Avare-i aşk oldu gönül kalmadı aram- Aydan daha parlak daha narin bedenin var
Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz
Ayrıldı gönül şimdi yine bir tek eşinden
Azade-seriz çerha bizim minnetimiz yok
Azm-i sefer ettin dil-i naçarı unutma
Bad-ı saba aşıkın ahvalini canana ilet
Baht-ı na-sazım beni dildardan dur eyledi
Baki yine mey içmeğe and içti demişler