Yürük Semai

Diller nice bir çah-ı zenahdanına düşsün

Diyemem sine-i berrakı semenden gibidir

Dök dideden eşk-i teri sermayesiz olmaz(*a-*c)

Dolanam şemine pervane gibi ben senin ah

Doldur getir ol badeyi saki bizden sunsun

Dost bi-perva felek bi-rahm devran bi-sükun

Dünyada bizi kim ayırır birbirimizden

Dünyada ne ikbal ne de servet dileriz

Düştükçe safa eyleyelim sizde ve bizde

Düştükçe yolun bad-ı saba kuy-i nigare

Düştüm düşeli mihnet-i dünyaya usandım

Düştüm yine sevdasına bir taze civanın

Eflaka çıkarsa yeridir her gece ahım

Erbabı ile suziş-i dağa alışırdur

Eşi yoktur dünya içre bu şehir deryalar şehri

Etmem ki şikayet köle olsam da o yare

Etti o güzel ahde vefa müjdeler olsun

Ey afet-i can-ı aşık -azar

Ey bad-ı saba var sana bir gizli niyazım

Ey bad-ı saba yar ile vuslat ne zamandır

Ey bülbül-i şeyda gam-ı mihnet sana kaldı

Ey bülbül-i şuride gülistanıma girme

Ey dil heves-i vuslat -ı canan sana düşmez

Ey gonce-dehen ah-ı seherden hazer eyle

Ey Gönül Aşkın Sarayın Yıktı Bir Na-Mihriban

Ey gül ne aceb silsile-i müşk-i terin var

Ey gül-i nazik-beden / Uyandı bütün can ü ten

Ey karı-elem tir-i sitem yareler açtı

Ey lebleri gonca yüzü gül serv-i bülendim

Ey Letafet Gülşeninin Taze Açılmış Güli (Beray-ı Maşuk Hod Gürcü Ali, Gulam-ı Sultan Mehemmed Han)

Ey meh gece rüyada görüp zülfün uyandım

Ey nesim-i seheri canda yerin var senin

Ey ömrümün sen biricik nazlı nihali

Ey şeh-i kişver-i naz ü nahvet

Ey sine sana noldu yanar ateşe döndün

Ey şuh-i cefa ettin beni aşkın ile nalan

Ey şuh-i kerem-pişe dil-i zar senindir

Feryad ile yad eylerken ben seni her bar

Feryad-ı dil-i zarıma dem-saz mı kaldı

Feryadımız ol yare de ağyare de kalmaz

Feryadımız ol yare de ağyare de kalmaz

Gahi ki eder turrası damanını çide

Gam değil bana cefa ise eğer mutadın

Gamzen ne kadar olsa niyaz etmeğe bais

Gel bezme bir şeb ey nazeninim olalım hem-dem (Gül mevsimidir..)

Gel ey saba o gül-i hoş-nümayı söyleşelim

Gel gel dil-i hasret-zede dürdaneyi görsün

Gel şah-ı cihanım gidelim gülşene biz de