Yürük Semai
410 eser
Ne ol peri gibi bir dil-rüba görülmüştür
Ne zaman bilmiyorum müddet-i hicran bitecek
Nedir Bu Ettiğin Bana Revâ Mıdır Yüzü Gülşen
Nedir bu handeler bu işveler bu naz ü istiğna
Nerde o şuh acep nerde var mı bilen hiç
Nice bir eşk-i firakınla pür olsun gözümüz
Nideyim sahn-ı çemen seyrini cananım yok
Nihani ol büt-i şirin-sühanle söyleşiriz
Nuş edip sagar-ı aşkın dili bi-huş ettim
O gamze ki ola ta nar-ı ebruvan kürdi
O gül-endam bir al şale bürünsün yürüsün
O güzel gözlerine hayran olayım
O yaman yıllara sor bendeki sonsuz kederi
Okka tila reng-i herengi
Ol dem ki geçer(çeker)tiğ-i bela çak-i tenimden
Ol müjeler ki fitneye oldu sipahi çar-saf
Ol nahl-i çemen serv-i hıraman olacaktır
Ol serv-i revan gelse de reftarını görsem
Ol sim-beden came değişmekten usanmaz
Ol şuh ile ünsiyyetim olsaydı benim de
Olmuş nişan-ı tir-i muhabbet civan iken
Oynar yürek terennüm -i çeng ü çeganeden
Peymane-i ser-şar ile canane bizimdir
Pir olmada gerçi gönül amma civan ister
Pîş-i menî bî-menî der Yemenî
Rahat bulamaz aşık -ı mihnetzede sensiz
Rahm et a güzel hal-i perişanımı gel gör
Reh-i aşkında edip kaddimi kütah gönül
Rencide sakın olma nigah eylediğimden ey ruhleri mahım
Ruh-i nabı (tab-ı) mey-i nab ile kaçan gül-gül olur
Ruhlerin seyredelim berk-i gül-i ter yerine (4-7 iki nüsha)
Ruhsarına aybetme nigah ettiğimi
Ruhsarına geysuleri döktün taramazsın
Sabreyle gönül derdine derman gelir elbet
Sad devlet ile niyyet-i teşrif o dem ittin- nota yokŞad eyledi can ü dilimi şah-i cihanım (Medhiye)
Şad eyledi can ü dilimi şah-i cihanım(ruh-i revanım)
Saf duygularım belki hayal belki de düştü
Şahım hemişe lutfun umar bu fütadecik
Sahra tutuşur sırrını faş eylese Mecnun Leyla ona mahrem
Sahra tutuşur sırrını faş eylese Mecnun Leyla ona mahrem
Saki bu gece bade-i hamraya dokundu
Saki çekemem vaz-ı zarifaneyi boş ko (*)
Sâkî yine bir sâgar ile bâde-feşandır
Sakiye sitem etme boşalmış diye camın
Sakıya mest-i müdam eylesen olmaz mı beni
Sana dil mah-i tabanım yakıştı
Sana dil verdim ise yık da harab et mi dedim