Ferahnak
292 eser
Açtıkça semalarda mehabetli kanatları
Adl ü asayiş müfevvezdir yed-i ihsanına
Ağlıyor gönlüm seninçün ruz u şeb eyvah ile
Aguşuma sen hangi emellerle sokuldun
Ağyar ile dalmış güzelim zevk u safaya
Akılda mı yürekte mi duada mı dilekte mi
Akşam olsun şu perdeler insin
Akşam yine mehtapla buluştum seni sordum
Aldı aklım bir cilvekar- Arif olur derviş olan
Aşık -ı yezdan zikreder daim
Aşk mahvetse bile sevdiceğim can ü teni
Aşk-ı ender fadl ü ilm ü defter ü evrak nist
Aşkın ile aşıklar yansın ya Resulallah
Aşkın okunur felsefesi didelerinden
Avare gönül lutfunu bir gün görecek mi
Aylarca bu sevda-zedenin boynu büküldü
Bahar oldu açtı güller
Bahar oldu yine açıldı güller
Bahçemde şafak gülleri mor salkımlar
Bakışların başka tutumun başka
Baktığım her yerde varsın dilde mihmanım mısın
Bana ol meh gör ne etti
Başının altında olsa kollarım balin-i ser
Beğendim seni efendim geçmem asla ben
Bekledim günlerce yoksun gelmedin bilmem neden
Bekleme yolumu dönerim diye
Ben bilmez idim gizli ayan hep sen imişsin
Ben bir hazan sen bir bahar
Ben müptela olsam sana
Ben olsam bir de mutrıb bir de tarf-ı cuy-bar olsa
Bende-i müştakınım maksuda fırsat kalmıyor
Beni görme cevre layık
Benim maksudum alemde değildir lakin illa "Hu"
Benim öksüz benliğimde aşkı nasıl yarattın
Beyazdır sine-i safın a canım
Bilinsin hal-i sevdadan durup ah ettiğim her gün
Bir dilbere dil düştü ki mahbub-ı dilimdir (3-4, 2şer nüshadır)- Bir gonce-i bağ-ı edeb açıldı mecliste bu şeb
- Bir ışıksın gözümde aydınlattın dünyamı
Bir kerre bakmadın dil-i zarın figanına
Bir levendane kesim aşub-i can
Bir muamma oldu aşkın var mı yok mu bilmedim
Bir tatlı bakış bir ufacık arz-ı temayül
Bir tıfl-ı yosma-eda hem bi-menend
Bitmez bu yokuşlar bu yolun düzleri yok mu
Biz bu ömrün vuslatından sanki haber bekledik
Biz dosta gönül dostluğa bel bağlamışız