Şakir Ağa

Bakma sakın benden yana

Bana tavr-ı nigahın ah mizacımca değil ey mah (*)

Beni cevrin harab etti

Bezme buyur ey keremkar

Bir dilber-i hazır cevap

Bir dilbere dil düştü ki mahbub-ı dilimdir (3-4, 2şer nüshadır)

Bir kerre bakmadın dil-i zarın figanına

Bir misli var mı kıl beyan

Bir şuhun oldum maili

Can ile ben ey dil-rüba

Dam-ı efsununla bend ettin dili

Dün gece sende ben derdmende

Düştü (gönül-gönlüm) yandı nare

Düşündüğün nedir öyle

Efsun okur uşşakına ol gamze-i cadu

Erdi bahar naz ile gel açıl ey gonce-leb

Evvel benim nazlı yarim

Ey cefacu dad elinden

Ey dilber-i hüsn-i afet

Ey lebi gonca izarı susen (Ey leb-i gonca izarı sevsen)

Ey şah-ı felek kevkebe-i devran senindir

Ey saki-i Cem neşe-i mül taze yetişti

Ey tuti -i mirat -ı tekellüm

Gelmiş değil böyle peri

Hiç bulunmaz böyle dilbaz

Hiç Menendin Yok Senin Bir Tanesin

İhtira-ı tab'-ı müstesnasıdır bu hoş bina

İşittim ey gül-i gülzar

Lutf eyle canım söyle nedir bu

Mecliste ey büt elzem mi bade

Meğer oymuş senin derdin

Mevsim-i güldür gülistan vaktidir

Meyl eder bu hüsn ile kim görse ey gül-fem seni

Mihnet-i aşka deva asan değil

Muy-i jülidem oluptur serde anka lanesi

Ne yamandır dil-i bi-çareye olmak müşteri

Nev-civansın ey sitemkar

Nolsun eya gülbün-i naz

O şuha ben demin vardım

Sabah olmuş tan yerleri atıyor

Saki be-nur-i bade ber-efruz-i cam-ı ma

Şeh-i genc-i sahavetsin sen ey şah-ı kerem-karım

Sen gibi bir mail-i naz

Seninçün düştüm dillere

Sevdalı nigahınla bir şuh afet-i cansın

Sim-ten gonce-dehan bir dil-rüba

Sünbülistan etmiş etrafı fesi

Umulmazdı bu iş senden