Evfer
116 eser
Aksaray'dan geçer iken çevirdiler yolumu
Al yanına bir dil-nevaz
Aldı gönlüm bir cefakar
ANKARADA BEKLİYORUM (*) (Küçücük kalbin dilerse..)
Aşk dolu yüreğim öyle efkarlı
Başımızda kavak yeli eser durur deli deli
Ben nev-reside bir gülüm
Bilmecemiz iki heceli
Bilmem kime gidiyordun bir gölge gibi
Bir pür-cefa hoş dilberdir (7 iki nüsha)
Bir seni bir gülü öptüm gizlice
Bıçak düşmez belinden
Bu bahar bir başka bahar
Bugün ayın ondördü- Bugün Ben Bir Şâh-I Âli Canâne Mübtela Oldum
Bulanlar vaslın imkanın
Bulunmaz derdime çare
Çeribaşının gelini horoz ısırmış elini (Horoz Kantosu)
Civan ömrüm bitiyor sen yine yoksun bu gece
Çıkıp ta yaylanın doruklarına
Dağ başında tüter duman
Daldaki yavrular nerelere gittiler
Denizin mavisini doğanın yeşilini
Dil sana şimdi bendedir
Dil-i mahzunumu şad eyle bir gün
Dilden hayalin bir zaman gitmezdi ey kaşı keman
Doğru yolda bir bey gördüm Bağdatlı
Düşmüş amma aşka izhar etmiyor
Düştüm de talihin gurbet burcuna
Ey melce-i naz ü eda
Ey merdüm-i çeşm-i cihan
Ey sine-saf-ı lal-i mül
Geldi bir gözleri ahu meclis-i meyhaneye
Geldi bir hale gönül
Girdi gönül aşk yoluna
Gittim ben bir tiyatroya
Göklere uçalım gel de sevgilim (*)- Gönül bahçemde esen rüzgarda sevdamı saran bir özleyiş var
Gönül dağlarıma kar yağdı yazın
Gönül tellerini germe bu kadar sevgiden anlayan kaç kişi kaldı
Gördükde sen şuh-i şeni
Gözüm ağlama gayrı değilsin yardan ayrı
Gözümü kırpmadan çıktım bu yola
Gül kokar yarim benim gül-ruyi gülden penbedir
Gülzara salın mevsimidir geşt ü güzarın
Gündüzleri hülyamda geceleri rüyamda
Günler geçti de aylar geçti de
Güzel gel meclise tenha