Eyyubi Mehmed Zekai Dede

Cenab-ı Pakine layık amel yok

Çıkmada ahım sipihre yine ol şeh naz eder

Cuylarla kuhsarda çağlardı kuhken

Dağıtma ey saba geysu-yi yari ( Saba Kâr-ı Nâtık)

Dem-a-dem eyleriz tahsil-i ilme şevk ile gayret

Derd-i Hakka talib ol dermana erem dersen

Derdim izhar edemem bezm-i şarab olmayıcak

Dil düştü yine şevk ile bir dilber-i naza

Dil hasret-i vaslın ile nalan gel efendim

Dil haste-i muhabbet duçar-ı hicr-i canan

Dil şevk -i lebet müdam dared ( KAR -I ŞEVK -İ LEBET)

Dil teşnedir mah-tabe

Dil verdiğin ol çeşm-i siyeh-meste işittim

Dil-suz eden ol afeti tab-ı nazarımdır

Dildar işitip velvele-i efganım

Diriğ etmez mey-i cevri sunar her lahza cananım

Durman yanalım ateş-i aşka

Durmaz işler ta ciğerden hançerinin yaresi

Durmaz yanar vücudum ah etmeyip nideyim

Durmaz yanar vücudum ah etmeyip nideyim

Durmaz yanar vücudum ah etmeyip nideyim (I)

Düştükçe safa eyleyelim sizde ve bizde

El-meded pirim efendim el-meded

Elhamdü Lillahillezi sultanühü natül ezel

Essubhu beda min talatihi

Etmezem ikrar aşkı saklarım canım gibi

Etse Gerdaniyeden yar ağaz

Ey aşık -ı sadıklar (Giydirme Eser)

Ey bülbül-i şuride gülistanıma girme

Ey çenk perdehay-i sipahanem arzust

Ey gonce-i ziba-yı gülistan-ı taravet

Ey Hüdadan lutf u ihsan isteyen

Ey vatan evladı sadık kahraman ünvanlılar

Ey Yûsuf-i meh-rûyan ey câh ü cemâlet hoş ( Mâye Âyîn-i Şerîfi)- Zekâî Dede - Mâye

Feryad ederim zülf-i siyehkarın elinden

Feryad kim feryadımı guş etmez ol simin-beden

Gam değil bana cefa ise eğer mutadın

Geh bahr ü gehi habab-ı aşkım

Gelin diyelim şevk ile la ilahe illallah

Gönlüm heves-i zülf-i siyehkare düşürdüm

Gönlümü viran eden adayı dilşad eyleme

Gönül adab-ı bezm-i işreti fağfurdan görmüş

Gönül der-bend-i geysu-yi muanber olmak istermiş

Gönül o gonce-femin çaker-i keminesidir

Gördükçe tehi sagarı çeşmim dola düştü

Gözüme külhan olur sahn-ı gülistan sensiz

Gül yüzün gülşende cana gösterirken gül güle

Gülşende hezar nağme-i dem-saz ile mahzuz