Sengin Semai

Ey padişah-ı bi-zeval geldik der-i ihsanına

Ey ruh-i revanım ne yaman afet-i cansın

Ey şah-ı iklim-i vefa (Medhiye)

Ey saki-i gül-çehre getir bademizi

Ey saki-i gül-çehre yetiştir mey-i nabı

Ey şeh-i milk-i hüsn ü ey(melek-hüsn vey)meh-i evc-i an

Ey sevgili akşam oluyor ormana gelsen

Ey sevgisi ay neşesi mihrab-ı hayatım

Ey şuh-i cefa-pişe bırak vaz-ı cefayı

Ey şuh-i cihan afet-i can ruh-i revanım

Ey şuh-i cihan nur-i zaman taze fidanım

Ey vatan evladı sadık kahraman ünvanlılar

Eyledi inam-ı vuslat nazlı yar

Eyvah o vefasız güzelin vadine kandım

Eyyam-ı bahar geldi gönül gülleri solmaz

Fağfur bir kaseden dökülen mey gibi raks et

Farkında değil yandığımın derdine canan

Feryad ederim halime imdad edecek yok

Feryad edeyim ah edeyim haşre dek ey yar

Feryad ki feryadıma imdad edecek yok

Feryad ki feryadıma imdad edecek yok

Feryada ne hacet yürü bend eyle dehanın

Feryadıma efganıma imdad edecek var

Feryadımı gördükçe benim ey gül-i rana (*)

Fettan gözünün gamzesi dillerde meseldir (*-eski yazı)

Fettan gülüşün her kanayan kalbe devadır

Fikr ü zikrim peymane oldu

Firkat denilen afeti bir yad edebilsem

Fırsat yarat Allahı seversen bana bir gel

Gaddar felek yok ki senin zulmüne payan

Gahi ki eder turrası damanını çide

Gam neşterini vurmadasın sineme her an

Gamınla dilfikar olsun

Geçtikce demler sehharelendi

Gel benim aguşuma ey meleğim

Gel bezme bu şeb naz ile reftarını göster

Gel bir daha candan sevelim aldanalım gel

Gel bir daha gül ruyini aç handeni göster

Gel bir daha gül ruyini aç handeni göster

Gel bir daha gül ruyini aç handeni göster

Gel bir daha gül ruyini aç handeni göster

Gel eğlenelim bu şeb beraber

Gel ey seher yeli gel gel baharı söyleşelim

Gel gönlümdeki derdim bir an bir gece dinsin

Gel gör ki vedalaşmada ruhum bedenimle

Gel gül güzelim yareme bir çare bulunsun

Gel kalbime gir şu bezgin ruhumu sar

Gel koynuma gir lane-i can kendi evindir