Sengin Semai

Gel meclise ey gonca-i gülzar-ı letafet

Gel meclise ey lebleri-mül bir iki parlat

Gel sineme mihman bu gece ey gül-i ter gel

Gel yeter hicrinle artık dide giryan olmasın

Geldikçe heman hatırıma şir-i hayalin

Geldim suzane şema pervane

Gelip geçiyor ömr-ü harap zar-ü nizardan

Gelme eğer gönlümü püryan edeceksen

Gelsen yanıma gül yüzünü görsem a zalim

Genç yaşta yazık ateş-i hicranına yandım

Gerçi o güzel gözlerine mail olan var

Gerçi o güzel gözlerine mail olan var

Gerçi o güzel gözlerine mail olan var

Gezdim yürüdüm dün gece hicranımı yendim

Girdab-ı yese düştüm yoktur halasa çare

Gitmiş bu gönül kervanı bak ruha diyen var

Gitti o güzel yadıma bir handesi kaldı

Gittin beni bi-kes gibi hicrana bıraktın

Gönlüm açılır ruy-i ziyadarını görünce

Gönlüm gibi asude olan laneyi bozdun (Eski Yazı)

Gönlüm gözündeki mehtaba daldı

Gönlüm gülüyor şen yüzünü seyrediyorken

Gönlüm hemişe suz-i bela mübtelasıdır

Gönlüm kuru bir gül gibi titrerken adında

Gönlüm nice bir senden uzak günleri saysın

Gönlüm öpüşürken saçının dalgalarında

Gönlüm seni sevdi diye çılgınca sevindi

Gönlüm vereli ben sana ateşlere yandım

Gönlüm yanıyor çöl gibi sahra budur işte

Gönlüm yine bir gonce-i nevruza tutuştu

Gönlüm yine bir şuh-i cefa-pişe ye aktı (*)

Gönlüm yine mahzun seni andım da derinden

Gönlümde heyhat yaşıyormuş kahreden sevda

Gönlümde tutuşmuş bu büyük yangını söndür

Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde

Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde

Gönlümse eğer istediğin al senin olsun

Gönül bahçemde güller açar

Gönüle düşen ilk ateşin izleri çıkmaz

Gör halimi (cana/canan) bana(çeşmin/hicrin) neler etti

Gördüğüm günden-beri ruyine hayranım güzel

Gördükçe seni ateş-i hicranımı yendim

Gördüm göreli ruyini bak gitti iradem

Gördüm ki etrafını almış hep ağyar

Gördüm ki güzel saçlarının renkleri kaçmış

Gördüm seni sevdim güzelim gonce-i tersin (*)

Gördün mü felek ettiğini ben dil-i zare

Görmedim alemde vefa hiç kimseden(*)