Sengin Semai
1.003 eser
Aceb ol ruhleri didede hunum göre mi
Açma ciğergahıma ok yaresi
Açmam açamam söyleyemem çünki derinde
Ağla bu uzun yollara baktıkça derinden
Ağlatma a zalim beni gel etme mükedder
Ağlatma beni gayri yeter canım efendim (*)
Ağlatma yeter ey sebeb-i ahım olan yar
Ağlayan şu gözlerimin yaşını silmez misin- Ağlıyorum derd ile her ruz u şeb
Aguşuma gir sine-i suzanıma can ol (Eski yazı)
Ağyar ile sen geşt ü güzar eyle çemende(*a)
Ağyare mi yar oldu nigarım- Ah etmek için tenha mekan özlüyorum ben
Ah eyle gönül hacle-i dildare dayansın
Ah eylediğim gonce-i handanın içindir
Ah ne ruşen oldu gönlüm çünki gördüm gözlerin
Ah nolurdu mavili simin-beden
Ahu bakışlım ey dil-pesendim
Ahu gibi bir baktı ümit verdi o gözler
Ahval-i perişanıma dildarım inanmaz- Akıbet lutfunla ihya eyledin ah sen beni
Akşam kuru bir gül gibi yadımda silindi
Aksın mı benim gözyaşım avare seninçün
Aktı kalbimin her teline hicran sızısı
Al robları giymiş yine var göğsünde inci
Al sazını sen sevdiceğim şen hevesinle
Al udu güzel nağme-i dil-suzunu dinlet- Alam ile baziçe-i hükm-i kaderim ben
Aldat beni istersen eğer sen yine kandır- Aldatma ki aldanmış olursun emelinde
Aldın felek sen mihr-i cemali
Alem gibi bigane mi kaldın bana bilmem
Alemde (cana/şeha) hicr ile firkat benim olsun
Alemde sana kim acaba olmaya hayran
Allah ü Ekber kaim onunla mihrab ü minber
Allah ü Ekber kaim onunla mihrab ü minber
Allahı seversen yeter hicranı uzatma
Amade iken bade ile dopdolu bir cam (*)
Amalin senin başkadır alemde ey afet
Andıkça geçen günleri hasretle derinden
Andıkça o günleri her an elem veriyor
Anladım ben olmamış hiç bir muhabbet sende yar (*)
Anladım dünyaya mihnet için geldim- Anlat bana ey gonca-dehan noldu baharım
Anlat bana gül bahçesi gördün mü dikensiz
Anlat deme ahvalimi anlatma gücüm yok
Aram edemem yare nigah eylemedikçe- Artık ne siyah gözlerinin gölgesi kaldı