Akın Özkan
351 eser
Acı bir gözyaşı oldun yine yaktın beni sen
Acı versen bile ben zevk alırım şevk alırım
Adın ay toprağının kırmızı katmer gülüdür
Ağlasam ben yaraşır kim bana bülbül dediler
Ah eden kimdir bu saat kuytuda
Ah eylediğim serv-i hıramanın içindir
Al al idi yanakların
Al bayrağımın matemi varmış o zamanlar
Al yanağın alına yanam kimse duymaya
Almış aydınlığı günler yüzünden
Alnımız ak gönlümüz tok gözümüz pektir bizim
Anarım ismini ağlar yanarım sızlanırım
Anarım ismini ağlar yanarım sızlanırım- Andıkça ismini içim ürperir
Anlat bana gül goncesi gördün mü dikensiz
Anlat deme ahvalimi anlatma gücüm yok
Anneciğim gönlümün gözlerimin nurusun
Aşığın sevdası bezgin sözlerinden ses verir
Aşk akıyor duru duru
Aşk ateşiyle dol feleğin karlı bendine
Aşkların en ölmezini sana sakladım gel
Ay parçası yüzüne o sürmeli gözüne tatlı şirin sözüne
Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz
Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam
AYRILAMAM (Seni çılgın gibi sevdim..)
Bağından her güzel bir gül seçerdi
Bais oldu çeşm-i mestin aşıkın berbadına
Başım dumanlı ve yorgun nolur uzat kolunu
Bayramları sevsek bile insanları kırdık yere çaldık
Bekledin gelmediyse (UNUT ONU ARKADAŞ)
Ben kadının yüreklisini fistanı gül kokan çiçeklisini severim
Ben kalemsem sen de canan bu kalemden yazan el
Ben ne yaza hasretim ne bahara düşkünüm
Ben olsam bir de mutrib bir de tarf-ı cuy-bar olsa
Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı
Beni de al ne olur gözlerinin içine
Benim cürmüm nihayetsiz mükemmellik senin karın
Bilir misin ne söyler ne anlatır ne yaşatır geceler
Bilirsin dem bu demdir gün bugündür
Bilmem kime yahut neye uyduk gittik
Bin dokuz yüz doksan biri kabul ettik Yunus Emre Yolu
Bin hatıra gizler gibi koynunda bu akşam
Bir bakıştır ruhu sarsan aklı berbad eyleyen
Bir başka felaket dilemem yetti bu sevda
Bir cennet gibiyse yalan dünyamız
Bir çığ gibi senden koparak aha sığındım
Bir dağ yeli saçlar duru bir gökyüzü gözler
Bir damla su olup da gelip gönlüme aksan