Sengin Semai
1.003 eser
Görmedim ruşen olan zülf-i zer-efşanın kadar (Eski yazı-Hamparsum)
Görmek ister daima her yerde çeşmanım seni
Görmesem bir lahza ruyin sanki dünya dar olur
Görmezsem eğer sevdiceğim hüsn-i miratın
Göster bana didarını bir kerre efendim
Göster güzelim hücre-i ezvak-ı visali
Göstermedi bir gün bana bu baht-ı siyahım
Göstermedi bir ruy-i safa baht-ı cefakar
Göz gördü gönül oldu güzel hüsnüne mail
Gözden ırak olsan da gönül sendedir her dem
Gözler süzülmüş kakül çözülmüş
Gözlerde tüten aşkımızı gizliyerekten
Gözyaşları kalbindeki mehtabı eritti
Gözyaşları kalbindeki mehtabı eritti
Gözyaşlarımı gel de gör ey şuh-i sitemkar
Gözyaşlarımı söyle nasıl zaptedeyim ben
Gül bir daha ruhum yine güllerle bezensin
Gül gamzelerin penbe yüzün neşesi miydi
Gül mevsimi cana yine güllerle açıl gez
Gül mevsimidir gül yüzünün gülleri gülsün (*)
Gül renkli yüzün bir kerre gülsün de açılsın
Gül sevdiceğim gül yüzünün gülleri açsın
Gül soldu o bülbül yine bir hare mi düştü
Gül yüzünün rengi uçmuş sanki kalbim yorulmuş
Gül-gonca-i ümmid gibi gel açıl gül- nota yokGüldürmedi bir an beni baht-ı siyahım
Güldürmedi madem ki firakın beni bir dem
Güle konmuş bülbül gibi kalbim neşeli- nota yokGüller açılır bülbül öter bahçede şimdi
Güller açıyor sanki gülerken deheninde
Güller kızarır şerm ile ol gonce gülünce- nota yokGüller mi saçar saçlarına kırmızı yaldız
Gülmek yakışır (yaraşır) hüsnüne söz söyler iken sen (*)
Gülmek yaraşır gül yüzüne ey gül-i canım
Gülşende seni beklerim ey gonce dehanım
Gülümser aynada yüzü (GEÇTİ BAHAR)
Gülüşün gül gibi açsın beni yaksın ne olur
Gün bitti fakat mutluluğun can sesiyiz
Günden güne efzun oluyor kahr ü azabın
Günden güne ruhum daha yorgun daha argın
Günler geçiyor fırsatı fevt etme yazıktır
Günlerce onun rahına ihsanına düştüm
Gurbette bu şeb lane-i hicranı düşündüm
Gurbette sakın ah-u figan eyleme meysiz
Güzelim yad ile her dem seni ağlar gezerim
Hafızın kabri olan bahçede bir gül varmış (RİNDLERİN ÖLÜMÜ)
Hal-i dil-i bi-çare firakınla yamandır
Hal-i dil-i zarımı duysa cihan