Şarkı

Zamansız alıp da seni elimden şu felek hem sana hem bana kıydı

Zamansız gittin neden neden terkettin

Zamansız kapımı çaldı ayrılık

Zamansız yağma yağmur yar söz verdi gelecek

ZAMBAK ZAMANI GELDİ (Güneşin batışını seyre..)

Zannederdim aşkımı bir şuha bağlarsam geçer

Zannederdim gönlümü bir şuha bağlasam geçer (*)

Zannetme bu dünya seninle döner

Zannetme der-i meykedeyi neşe-feşandır

Zannetme ki giderken biri var ağlayacak (*)

Zannetme ki kalbim unutur seni

Zannetme ki ne güldür ne de lale

Zannetme ki var başka güzel senden daha tatlı

Zannetme ki yıllar bizi de böylece saklar

Zannetme kırık gönlü birkaç kadeh mey sarar

Zannetme melek sade gülüp neşe verensin

Zannetme müebbed bu fena-gah olacaktır

Zannetme seni şimdi görüp gönlümü verdim

Zannetme seni şimdi görüp gönlümü verdim

Zannetme seni şimdi görüp gönlümü verdim

Zannetme seni şimdi görüp gönlümü verdim (şimdi beğendim)

Zannetme seni şimdi görüp şimdi beğendim

Zannetme unuttum seni dil-suz u elem-saz

Zannetmeki yıllar bizi de böylece saklar

Zannım bu ki cana beni kurban edeceksin

Zannım o güzel sine-i dil açmış erenler

Zannımca gelirsin kanayan ruhumu bilsen

Zannınca gönül etti safa hayli zamandır

Zar oldu gönül nazra-i suziş eserinden

Zar oldu gönül nazra-i suziş eserinden

Zarâfetin yankılanır sunduğun her nefeste

Zarar yok gelsen bile tüllere bürünmeden

Zaten sitem -i dehr ile ben olmuş iken zar

Zavallı bir kadın vardı

Zavallı gönlüm bezm-i meyde tarab hatırlar

Zavallı gönlümün yine acıklı bir melali var

Zavallı kalbimi dinle sana figan eylesin bak

Zavallı kalbimin günahı neydi

Zavallı masum kalpteki sevda

Zebûn-i nefs-i meyyâlim aman yarâb aman yarâb

Zehir ettin tad aldığım aşımı

Zehir olsun isterse sen getir ey saki

Zehir saçan gözlerinle beni nasıl büyüledin

Zehir saçan sözlerinle günahsızım deme artık

Zehr-i aşkın dem-be-dem artar gönülde gam olur

Zehram bana görünsün saçları yerde sürünsün

Zehretil fülla fet tu hayf valla (Arapça)

Zehretme aşkı bana zulm ederek inletme