Zavil
156 eser
Aceb hayran oldum aşka uyaldan
Ağladım günlerce ardından senin gönlüm kırık
Al dökeyim gevheri
Amasyanın kıpkırmızı şekerleşmiş elması
Aşk böyle değildir aşk böyle yakmaz
Aşka susayanlara ummanlar kar etmiyor
Aşkın ile bir makama erdim ki bu dem
Ayrılık düştü dil-i nalanıma
Bahçeye bar diyemem ayvaya nar diyemem
Bahr-i vahdet kaplamışdır kaffe-i mahluka bak
Bak şu kaşa bu göze ciğer kebap oldu köze- Ben ben değilim sen de ne sen
Bezm-i alemde meserret bana canan iledir
Bir aynadır yüreğim girince göreceksin
Bir çiçektir ki solar mevsimi geçtikçe başın
Bir daha semtine gelmek istemem
Bir kez gönül yıktın ise bu kıldığın namaz değil
Bir kız gece rüyama girip aklımı aldı
Bir tarihe mal olmada ismiyle beraber
Bir vefasız yare bir bi-çare teslim ettiler
Bosna Saraya bakar hasreti gönlüm yakar
Bu bahar bir başka bahar
Bu fakire himmet gerek
Bulunmaz nev-civansın hem-dem-i ağyarsın hayfa
Cezbe-i hüsnün hıram-ı kametin
Çok dolaştım görmedim hiç dengini
Coşan şevkimizin son bu özge faslında
Darbe-i hüsnün hıram-ı kametin
Darbukamı çalarım kaşla göz arasında
Dereler çağlar oldu / Gözlerim ağlar oldu
Dervişin özü Muhammed nebi
Dideden çıkmaz hayalin bir zaman ey meh-cemal
Diler isen gönül yari ki daim eyle gel zarı
Dinmez gönül sızısı sen alnımın yazısı
Doğduk büyüdük yurdumuzun her bucağında
Dudağında yangın varmış dediler
Dünya öyle bir devran ki döner
Durman yanalım ateş-i aşka
Duş-i derd-i aşk olan bi-çare dil feryad eder
Düşlerimde yaşarken birden çıktı karşıma
El ediyor uzaktan işve dolu bir güzel
Ela gözlüm yıktın benim evimi
Eminem benim nazlı güzel Eminem
Evlerinin önü yoldur yolaktır
Ey bad-ı saba nerde benim ruh-i revanım
Ey gonca açıl koklayalım aşıkın üzme
Ey gül-i bağ-ı nezaket dil-nevaz
Ey güz güneşim bağlı kalıp ahd ile anda