Beste

Gel gel yine gel her kim olursan yine gel

Gelince çeşmine cana şarab-ı nab senin

Gelince hatt-ı muanber o meh-cemalimize

Gelince vad-ı visale bahaneler söyler

Gelirse meclise ol afet-i cihanı görün

Gelişin aşık -ı küstahını azare midir

Gene yadınla bugün ağlıyorum senden uzak

Ger tiğ-i bared der kuy-i on mah

Gerçi ol şeh naz ederse gönlümüz mahzun olur

Getir ey saki-i gül-çehre biraz nuş edelim

Gittin amma ki kodun hasret ile canı bile

Gönlüm şakıyor kuş gibi dünyadan uzakta

Gönlümü sevda-yı zülfün dağ-dar etti

Gönlümü viran eden adayı dilşad eyleme

Gönlümün hüznünde ben bir başka lezzet bulmuşum

Gönül adab-ı bezm-i işreti fağfurdan görmüş

Gönül bir dem karar etmez hayal -i yare düştüm ben

Gönül düşüp ham-ı geysu-yi yare kalmıştır

Gönül ey mah-ru aşkınla aram etmeden kaldı

Gönül ki aşk ile pür-sinede hazine bulur

Gönül ki hande yüzünden yaşar hayata güler

Gönül o gonce-femin çaker-i keminesidir

Gönül o turra-i müşkin-kemende düşmüştür (*)

Gönül ol gonce-femin bülbül-i aşüftesidir

Gönülde dağ-ı gam-ı aşkını nihan buldum

Gördüm bugün ol afeti huban arasında

Gören fütade olur hüsn-i bi-bahanesine

Görmemiş çeşm-i felek hiç biz ne demler görmüşüz

Görmez oldu gözyaşı dökmekle dünyâ gözlerim ( Acemaşiran Beste )

Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mahım

Gözlerin mest olduğun demlerde ey şeh nazdan

Gözlerin var sanki bitmez bir baharım var benim

Gözlerindir hüsn içinde ey nigarın alalar

Gözüme külhan olur sahn-ı gülistan sensiz

Gubar-ı hak-i payin çeşmime kühl-i cevahirdir

Gül hara düştü sine figar oldu andelib

Gül ruhun şevkiyle çeşmim ol kadar zar oldu ah

Gül-i ruhun gibi seyr-i safa-yı bağ olmaz

Gülistan-ı şehr-i hüsnün vasf ederken gül güle

Güller açıldı sinede oldu ciğer çün dağ-dağ

Güller ağlar bülbül ağlar gönlüm ağlar gül yüzlü yar

Gülşende mi bilmem eser-i bad-ı saba yok

Gülsitan-ı dehre geldik renk yok bu kalmamış

Gülsitan-ı dehre geldik renk yok bu kalmamış

Gülsitan-ı hüsnüne zülf saye mi ey gonce-verd

Gülsitan-ı nakş-ı hüsnünden baharistan yazar

Gülzara salın mevsimidir geşt ü güzarın

Güne yaklaş geceden kendini kurtar güzelim