Aksak Semai

Mahur Saz Semaisi

Mahur Saz Semaisi (Visâl-i Yâr)

Masmavi o gözler bana bir baktı derinden

Masum Aşk

Maziye karışmış sararan günleri andım

Mecbur-ı aşkı olduğumu her gören bilir

Meded ol gamze-i hunhar ile bin cana kıyarsın

Medhal

Menendin yok beyim bir meh-likasın

Meramım sanma bilmez bilir ol mahım neden sonra

Mest etti beni şimdicek ol naz ü edalar

Mestetmek için ruhumu ey şir-i mücessem

Metin Sevük (Doktor)

Meyhanede sensiz yalnız içerken

Meyl-i sevda eylemez mi ey güzel canın senin

Meyle şayan ey gönül bir verd-i alim var sana

Muhayyer Sünbüle Saz Semâî

Muhayyerhaveran Saz Semaisi

Müheyya oldu meclis sakiya peymaneler dönsün

Mümkün mü unutmak güzelim neydi o akşam

Muradın anlarız ol gamzenin izanımız vardır

Muradın anlarız ol gamzenin izanımız vardır

Mürg-i can nahçir-i sayyad-ı firak

Mürru't-tecennî

Nağme-i şadi nedir bilmez isek efgan bizim

Nakş-i lali gitmez o şuhun derun-i sineden

Nasıl istersen öyle dinle bakın

Nasıl şeymiş bu sevda bilmedim hiçbir gün olsun

Naz etse nola cihane ol gül

Ne afet dil-rübasın ki senin aşkın beni aldı

Ne bağın hasretindendir bu ah ü zarın ey bülbül

Ne bende eski heves ne sende o güzellik

Ne beyan-ı hale cüret ne figana takatim var

Ne bülbülüz ne giriftar-ı reng ü bu oluruz

Ne bulduk hazla dil-şad eyleyen bir yer cihan içre

Ne çok sevdim ne çok yandım bunu bari bilseler

Ne dane vü ne dam ü ne sayyad gerektir

Ne dem ki yad-ı ruhsarıyla çeşmim hun-feşan ağlar

Ne demlerdi seza-yı bezm-i ülfet olduğum demler

Ne güzelsin seni andıkça güzelleşti özüm

Ne hal oldu bana şimdi nedir bu derdime çare

Ne hoş hava kim bürünür nazik uşşaka

Ne mümkün dide giryan olmak ol ebru-kemanımdan

Ne sünbülden nasib aldım

Neden bilmem nigahınla vucude lerze-peymansın

Neden ey meh sana üftade olan hor görünür

Neden gülden nasibim yok neden düşmekteyim hare

Neden ta subh olunca eşk-barım