Suzinak

Derd-i firkat kalb-i mahzunumu delip hem dağlıyor

Derdini söyle bana ben sana derman olayım

Dert içinde sevinci bul da yaşa ey kardeş

Dil hanesini yıktı o mestane nigahın

Dil hanesini yıktı o mestane nigahın

Dil şevk -i lebet müdam dared ( KAR -I ŞEVK -İ LEBET)

Dil-i mahzunumu şad eyle bir gün

Dil-i sevdazede daim aşkına bel bağlayacak

Dilbera ver bize bir cam-ı safa

Dilimden düşürmem o güzel adını

Doğduğum günden beri

Döktüğün gözyaşı ne bu hıçkırıklar niçin

Dokunma kalbime zira çok incedir kırılır

Döneceksin diye hergün ümitle bekliyorum

Doyamam ki sevgine seni sevdim bir kere

Dün açan gül dökülürken güzelim

Dün gece bu şehri dolaştım gezdim

Dünyada biricik sevdiğim sensin

Durmadan aylar geçer yıllar geçer gelmez sesin

Düş-i reftem der miyan-ı meclis-i sultan-ı hiyş (AYİN)

Düşmüş amma aşka izhar etmiyor

Düştü gönlüm şimdi bir nevres güle

Düştüm bu gönül derdine hiç vazgeçemem ah geçemem

Duydum ki yeşil gözlerinin rengi sararmış

Ebrulerinin zahmı nihandır ciğerimde

Edemem kimseye halim hikayet

Efendim nev-civansın sen

Eğer dosttan belli haber sorarsan

Ehl-i aşka bir bela zindanıdır bu Masiva

Ehl-i derdin derdine derman iken tekrar-ı Hu

Eksilmez artar cevrin a zalim

El erdirmek visal-i yare pek güç

El sürmediğim dert ile peymanemi kaldı

Ela ey cümlenin bir mucidi bir mübdii Allah

Elem dolu kalbime aşkınla şifa sun

Elem geçer dedik amma hakikat öyle değil

Elhamdülillah şanühü layenbegi Rıdvanühü

Elimden gelseydi unutmak bir an (*)

Elin elime alaydım

Ellere uzaktan bak bana yakın gel

Elveda demek için uzanırken ellerim

Elverir çektirme firkat

Elverir cevrin biraz da canib-i iltafa gel

Erenlerin sohbeti ele giresi değil

Eş oldum bülbüle ben bil gülün aşkındayım

Eski hali hiç göremem

Eskiyen yıllar değil ay değil günler değil

Eşrakal bedru aleyna