Suzinak

Bülbülce bilir gülce bilir mülce bilirmiş

Bülbüller eylesin feryad

Bülbüller eylesin feryad

Buluşalım bir tenhada

Bulut bulutun üstüne

Buseler vad eylemiştin aşık -ı hayranına

Bütün eşya Hüdayı zikreden bir sırr-ı hikmettir

Bütün rüyalarım sende gözüm yolda gözüm sende

Bütün sözler yarım kalmış tebessüm yok dudaklarda

Çaldırıp çalgıyı rakkaseleri oynatalım

Cam-ı aşkın içtim oldum derd-nak

Can verir canan elinden derde derman isteyen

Can-ı candır Hazret-i Ahmed Muhammed Mustafa

Cana firak-ı aşkın ile Suzinakinem

Cananım ömre bedel gül yüzünle gülende

Cananımı tasdi edemem her elemimle

Canım dediğim kastediyor canıma vallah

Canım kurban olsun senin yoluna

Canın kimi isterse görüş gayrı karışmam

Çapkın seni çok seveni gülerek yakarsın

Çapkın seni gidi çapkın seni

Çekip şu cam-ı neşvedarı sen de

Çekme elem ü derdini bu dehr-i fenanın

Çektiği alam-ı aşkın oldu dil biganesi

Cemiyyet-i dil koymadı mestane nigahın

Çeşm-i alem görmedik bir nev-civansın sevdiğim (*)

Çeşm-i celladın bu(anda-yaşta) girdi artık kanıma

Çeşmin süzülüp halet-i mestaneyi bulsun

Cevher-i ruhum musun ey melek

Cevr etme bana böyle

Cevrin yeter artık bu kadar olma sitemkar

Cevrin yetişir sanma aman ol ki sitemkar

Çile çektim çile çektim

Çok haşinsin sevgilim sen verdiğin hep ıstırab

Çok severiz biz okulu kitabımız bilgi dolu

Çözme gönül bağımı yıkma aşk ocağımı

Cüda düşse sevdiğinden bir adem

Çün doğup tutdu cihan yüzünü hüsnün güneşi

Dağ-dar-ı hasret ettin hicr ile can ü teni (*)

Dağıtıp aleme peymaneyi sun zehri bana

Daha ne kadar sürecek bu hasretin bu hüzün

Daldım yine bir engine umman mı o gözler

Dam-ı hüsn-i yarimin özge şikarıdır gönül

Darılıp kaçma benim kalbimi hiç dinlemeden

Dedim "Ey gönül Sultanı aman ey canımın canı" (*)

Dem-a-dem eylerim feryad elinden

Dem-a-dem eyleriz tahsil-i ilme şevk ile gayret

Derd ü gamdan kam alıp hicranı yendim dün gece