Mustafa Nafiz Irmak

İnletme erganunu yeter kalbim inliyor

İnleyen (inlesin) kalbim benim artık emellerden uzak (*)

İnleyen kalbim benim artık emellerden uzak

Kaç yıl o kadın ruhuma sevda diye akmış

Kadıköylüm gönüllerde gezersin

Kalb-i mihnet-zedenin zülfüne ram olduğu gün

Kalb-i mihnetzedemin zülfüne ram olduğu gün

Kalb-i mihnetzedenin zülfüne ram olduğu gün

Kalbimde açtığın yare derindir

Kalbime hasretin zehri döküldü

Kalbimin ağrısı dursun diye derdimle konuş

Kalbimin derdiyle eğlen söyle gül

Kalbimin derdiyle eğlen söyle gül

Kalbimin derdiyle eğlen şöyle gül

Kalbimin derdiyle eylen söyle gül

Kanaryam güzel kuşum ben sana vurulmuşum

Kara sevda gibi ruhumda duran gözlerine

Kayboldun içimizden hangi illere gittin

Kıpkırmızı gül renkli dudaklarla öpüştüm

Koklasam saçlarını bu gece ta fecre kadar

Koşma aşka delice onda vefa yok gönül

Kumral saçının gölgesi hülyamı çiçekler ...

Leyla gibi hıçkırsa ve Mecnun gibi yansa

Leyla gibi hıçkırsa ve Mecnun gibi yansa

Leyla gibi hıçkırsa ve Mecnun gibi yansa

Leyla gibi hıçkırsa ve Mecnun gibi yansa

Leyla mı nesin gönlümü Mecnuna çevirdin

Maziye karışmış sararan günleri andım

Maziye karışmış sararan günleri andım

Mecnun olup gönlümü abad etsem

Mehpareler elinde kalmış şikeste gönlüm

Mehtaba açıp derdimi inlerken uzakta

Mehtaba açıp derdimi inlerken uzakta

Mehtaba açıp derdini inlerken uzakda

Mehtaba açıp derdini inlerken uzakta

Mehtabda geçen bir gecenin hatırasından

Mehtabda geçen bir gecenin hatırasından

Mehtapta geçen bir gecenin hatırasından

Mehtapta geçen bir gecenin hatırasından

Mehtapta geçen bir gecenin hatırasından

Mehtapta geçen bir gecenin hatırasından

Mesud bugün gönüller gülelim eylenelim

Ne bahar alemi gördüm ne yazın neşesini

Ne bahar alemi gördüm ne yazın neşesini

Ne bahar alemi gördüm ne yazın neşesini

Ne ince ne kıvraksın bülbülden de şakraksın

Ne kadar çapkın şeysin (*)

Ne tatlı bakışın var su gibi akışın var