Mustafa Nafiz Irmak
387 eser
Neden uzaklaşıyor saadet aramızdan
Nideyim ben nideyim ben nerelere gideyim ben
Nideyim ben nideyim ben nerelere gideyim ben
Nideyim ben nideyim ben nerelere gideyim ben
Nideyim ben nideyim ben nerelere gideyim ben
Nihayet kurtuldum gözlerinizden
Niye baktın sen o akşam gözüme
O dudaklar yine yaz geldi de bülbülleşiyor
O fettan gözlerin kalbimde dursun
O gözler bana hala eskisinden yabancı
O kızın geçti güzellik baharı
O siyah gözlerini bir daha olsun göreyim
Ömrümce avuttun beni ruya mı nesin sen
Ömrümce görünsün bana çeşmindeki rüya
Ömrümde açılmış bir gonca gülsün
Per açdı asümane lahn-i tekbir ruh-i pakinden
Pür-günahım ki sesin kalbime rahmet getirir
Ruhuma gecenin matemi doldu
Ruhumda gizli bir elemin vehmi yanmada
Ruhumda gizli bir elemin vehmi yanmada
Ruhumda o ses arşa yüceldikçe yüceldim
Ruhumda senden bir nale vardır
Ruhumdaki hicranı sezen gözleriniz var
Ruhunda ölen nağmede sevda sesi var mı
Sahilde saba rüzgarı ağlarken uyan sen- nota yokŞakrak sesinin yaktığı avare gönüller
Sana gönül verdim beni bırakma
Sana gönül verdim beni bırakma
Sazın gibi al sinene vur kalbimi inlet
Sebep sensin gönülde ihtilale
Sen gidersen bu gönül devleti nisyana döner
Sen her zaman kalbimdesin
Sen her zaman kalbimdesin ruhumda ağlıyor sesin
Seni ruhumda buldum aşkımın seherinde
Seninle kurtuldum ben bahtımın gecesinden
Sensiz bu sabah bir acı rüyayla uyandım
Sensiz çarpan kalbi isterim dursun
Sensiz yaşamak bil ki ölümden de acı
Sensiz yaşamak bil ki ölümden de acı
Sevda ateşinden tutuşup yandı bu sine
Sevda ile dillendi bu son şarkı sesinle
Sevdama yakın gel beni eller gibi tutma
Sevgi ateştir sevenler sevilenler aşk ateştir
Sevgi dillerde yara gözümüzde rüyadır
Seviyordum onu ruhumda kanarken yaralar
Seviyordum onu ruhumda kanarken yaralar
Seyr eder gönül seni her gün bir vecd içinde
Seyre dalınca gönül mehtapta Kalamışı