Mustafa Nafiz Irmak

Seyre dalınca gönül mehtapta Kalamışı

Şimşek gibi kanatlı yıldırımlardan atlı

Sızlayan kalbimi sev ruhu nüvazişle kanat

Sızlayan kalbimi sev ruhu nüvazişle kanat

Solmuş yüzün artık seni hiç kimse beğenmez

Solmuş yüzün artık seni hiç kimse beğenmez

Son hatıra aşkımda kalan bir sarı saçtı

Son şarkıların sesleri kopsun dudağından

Son şarkıların sesleri kopsun dudağından

Son ümidimde bitti kuş gibi uçtu gitti

Sonbahar goncası mı göğsünün üstündeki gül

Söndü yadımda akisler gibi aşkın seheri

Sönmeyen bir ateş söndü artık içimde

Sorma sakın derdimi yar ve ağyar duymasın

Sormadın halimi hiç kalbimin esrarı nedir

Şu yollar uzar gider

Südde-i pakine yüz sürmeğe geldim cana

Sussun mu gönül artık hicrinle mi hep yansın

Tanburda nale dilde azap gözde şulesin

Tanburda nale dilde azap gözde şulesin

Ümidim söndü (öldü) artık sevmeyen bir kalp için yandım

Ümitsiz bir sevişle zülfüne dil bağlayanlar var

Uyuturken beni sevdası ipek bir kanadın

Vaktiyle benim de gülşenim vardı

Ya Rab beni sen hal-i perişana düşürme

Ya Rab beni sen hal-i perişana düşürme

Ya Rab beni sen hal-i perişana düşürme

Yadında mıdır gizli emellerle yanardık

Yadında mıdır gizli emellerle yanardık

Yadında mıdır gizli emellerle yanardık

Yaksan bile sen gönlümü bir zerre gamım yok

Yalnız benim ol el yüzüne bakma sakın

Yalnız benim ol el yüzüne bakma sakın

Yalnız onu sevdim o hayalimdeki kuştu

Yalnız onu sevdim o hayalimdeki kuştu

Yalnız onu sevdim o hayalimdeki kuştu

Yalnız onu sevdim o hayalimdeki kuştu

Yalnız onu sevdim o hayalimdeki kuştu

Yalnız onu sevdim o hayalimdeki kuştu (*)

Yalvardı gözüm gözlerine ağladı durdu

Yandıkça içimde aşk gülen gözler aradım

Yansam senin aşkınla kül olsam yine yansam

Yansam senin aşkınla kül olsam yine yansam

Yarab beni sen hal-i perişana düşürme

Yıllarca seviştik bana her derdini verdi

Yıllarca seviştik bana her derdini verdi

Yokmuş o hayal ettiğimiz aleme yol

Yükselir körfezde her şeb maha dek feryadlar