Mustafa Nafiz Irmak
387 eser
Gönlümde derin bir sızı vardır elinizden (*)
Gönlümse eğer istediğin al senin olsun
Gönül deryasının tek müridiyim
Gönül yarasından acı duyanlar
Gönülde bir ateş yakalım dedi
Gönülden gönüle çağlar geçersin
Gönülden gönüle çağlar geçersin
Gördüm ol şuhu bugün hüsn-i Züleyhaya bedel
Görmemiş çeşm-i felek hiç biz ne demler görmüşüz
Görmemiş zalim felek hiç biz ne demler görmüşüz- nota yokGörmezsem seni bir ...
Gözlerim arıyor seni her yerde
Gözlerim gözlerinin üstüne düşsün de yansın
Gözlerim gözlerinin üstüne düşsün yansın
Gözlerim gözlerinin üstüne düşsün yansın
Gözyaşlarınız kalbime toplanmış emeldi
Gülmezse yüzün goncaların kalbi kan ağlar
Gülşen-i feyzinde bülbül pür figan
Günlerce okşayıp avuttun beni
Gurbette bir çiçek açmadı bu yaz (*)
Hala acıyor gözlerinin yaktığı yerler
Hani şöyle bakışın bir göz atışın vardı
Hasretin bağrımı delip geçiyor
Hasretin bağrımı kan etse de bir an kanamam
Hasretin bağrımı kan etse de bir an kanamam
Hasta bir ümit ile bekledim yollarda ben
Hasta kalbimde açılmış kanayan bir yarasın
Hasta kalbimde yanan derdi niçin anlamadın
Hasta ruhumda bitmiyor derdin
Hayat gençlik boyunca bir aşkın rüyasıdır
Her derde şifa zülfünü koklar bayılırdım
Her derdimi dinler de ona çare bulurdun
Her gün seni beklerdim o yollarda ümitsiz
Her gün seni beklerdim o yollarda ümitsiz
Hicranımı söyler sana udumdaki teller
Hicranla yanan sineni koklar bayılırdım
Hicranlarımın ahı mı tutmuş seni zalim
Hicranlarımla dopdoluyum kalbim ağlıyor
Hicranlarınla dopdoluyum kalbim ağlıyor- nota yokHicrinden usandım güzelim derd ile bezdim
Hülya sarıyor akşamı rüzgarlar içinde
Hülya sarıyor akşamı rüzgarlar içinde
Hülya sarıyor akşamı rüzgarlar içinde
Hülya sarıyor akşamı rüzgarlar içinde
Hülyalı bahar gelse de kırlarda gezinsek
Hülyalı bahar gelse de kırlarda gezinsek
Hülyama doğan son güneşim son hevesimdi
Hülyama doğan son güneşim son hevesimdi