İsmail Demirkıran

Sana olan hasretim bilmem ki nasıl biter

Sana sevgim kalmamış benim saygım aşkıma

Sanki bir ses derinden hasret muhtemel diyor

Sanki sarhoş gibiyim damla bile içmeden

Sanma ki arayıp sorarım seni

Sanma ki ayrılan hep acı çeker

Şarkılar söylerim sana her makamdan

Şaşırtıcı sözlerine canım öyle sıkıldı ki

Saz Eseri

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Sen gidince kurudu saklı ilham kaynağım

Sen gözyaşı olarak kayarsın yanağımdan

Sen gülü aşk bahçemin ben bülbülü olayım

Sen hala ne güzelsin eskisi gibi

Sen mehtaba çıkınca yıldızlar kaçar derinden

Sen saçları ilkbahar bakışları gülen yar

Sen yine dönme hiç kal oralarda

Senden gizli neyim var ki sevdiğim

Senden uzak seninleyim

Seni bende buldum sende kaybettim

Seni bensiz bir dünyada bıraktım

Seni dünya gözüyle son kez görmeye geldim

Seni dünya gözüyle son kez görmeye geldim

Seni düşündükçe içim yanıyor

Seni gördü deli gönlüm kışı bilmez yazı bilmez

Seni gördüm meftun oldum

Seni görmek ne kadar zor olsada

Seni nasıl görmedim hergün

Seni sevdim bir kere başkasını istemem

Seni seven gönüle bunca dert mi yüklenir

Seni uzaktan sevmek inan daha güzelmiş

Senin her günün bahar benim yazım kış oldu

Senin hicrinle güzel kız yine kalbim yanıyor (a-Güfte)

Seninle arama yollar girince hasretin bağrımı nasıl da dağlar

Seninle bu aşkı kaldığı yerden devam ettirelim bitmemiş gibi