İsmail Demirkıran

Ne şekersin bilirim konarsın daldan dala

Ne sevmeyi bildin ne de küsmeyi

Ne yağan yağmurlar ne esen rüzgar

Neden böyle ayrı düştük

Nedir bu hayat bedir bu halet ey güzelim

Nemlenmiş gözlerle çalma kapımı

Nereden nereye bilmem bu gidiş

Niçin nalendesin böyle gönül derdin nedir söyle

Nideyim ben nideyim ben nerelere gideyim ben

O eski heyecan yok artık bende

O ne gülüş ne tebessüm

O siyah gözlerine baktı vuruldu gönül

O yosun gözlerinden beni yoksun bırakma

Ölüm başımızda siyahtan bir fes

Ömrüm tükenir kahrolurum böylece her an

Ömrümce beklesem de ümidinle yaşarım

Ömrümde sevmedim seni bu kadar

Ömrümün kaç yılını uğruna feda ettim

Ömrümüzde mevsimler bir rüzgar gibi eser

Ömür geçip gidiyorken

Ömür solan güle benzer

Öyle bir canana gönül verdim ki gözyaşımı taşan sele çevirdi

Öyle bir çiçeksin ki koklamaya doyamam

Öyle bir mevsimin içindeyim ki ne kıştır ne bahar ne yaza benzer

Öyle esir oldum ki sevdalı bakışına

Öyle güzelsin ki tarif edemem

Oyun Havası

Oyun Havası

Oyun Havası

Özlemini çektim yıllar boyunca

Özler de ararsan bulamazsın beni artık

Peşinden koşmaktan yoruldum artık

Peşinden koştuğumu sevince coştuğumu

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Pınar gibi ak da gel güneş gibi yak da gel

Rind-i mihnet-perverim meyhaneler ağlar bana

Rüzgar eser fısıldaşır uçan kuşlar haber taşır

Rüzgar gibi geçecek sevdanın o günleri

Rüzgarın dilinde hasret şarkısı

Sabah güneşi gibi doğdu aşkın içime

Sabahın seher vaktinde bir garip bülbül dolaşır

Şad olmadı gönlüm ne yazık sadece meyle

Salıvermiş saçlarını beline