Erdinç Çelikkol

Görürüm görmeyi zait seni görmezsem eğer

Gözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil

Gözlerimin hapsindesin kaçamazsın sen benimsin

Gözlerin bir çift güneştir gül dudaklar bilmece

Gözlerin bir çift güneştir gül dudaklar bilmece

Gözlerin gülsün dilara zar ü giryan olmasın

Gül artık güzelim ağlama öyle

Gül bu gözler çok güzelmiş korkarım göz değmesin

Gül cemalin bir gören bilmem nasıl senden geçer

Gül çiçek takar geçer esmerim bakar geçer

Gül diyorum gülüm sana gülmez misin canım bana

Gül mevsiminin ıydına gel mey içelim yar

Gülde kalmış hangi mevsim hangi dem var nerdesin

Gülerek can vereyim aşk ile ben

Gülistanın baharıydık sarardık sonbahar olduk

Güller yere düşmüş kederinden soluyorken

Gülün kokdum yanağından

Gün ufukta solmaktadır

Günahımsın sevabımsın hem kışım hem baharımsın

Günahların varsa eğer yalvar affa derman ola

Gündüz hayalimde gece düşümde

Gündüzleri hülyamda geceleri ruyamda bu coşkulu çağımda bir güzel arıyorum

Güneş doğar olur sabah neden yüzüm gülümsemez

Güneş hiç doğmadı gittin gideli

Gurbet diye gitseydin günü güne eklerdim

Gurbet elde yollarıma

Hak şerleri hayr eyler

Hak yoluna girelim...

Hak yolunun garip kulu...

Hakkın metin kalası nur burcunun balası

Hala kulağımda o eski beste

Hala mı güzel halime rahmetmeyeceksin

Hamd ü minnettir sana ey halik-i kevn ü mekan

Hasret can evime geldi dayandı

Hasretinle bunca yıl gurbette yandım

Hasretinle geçip gitti bir ömür

Hastayım ben gel ne olur demiştin

Hayal hayal doluyum sensiz geçen günlerde

Hayal ümit yanyana o güzelim rüyalar

Hayran gönül bir çift göze

Hekim sen bir zehir sundun budur derman diyorsun

Her aynada bir sır yaşanırmış ne çıkar

Her duaya Amin denmez bir sana bak bir bana bak

Her sesin bir aksi vardır hoş sadamız kalsa bari

Hıçkırık boğazımda düğümlendi kördüğüm

Hoşdur bize meyhane ki işret var içinde

Hüdamızdan hidayettir sabahlar

İçimde bir çiçek açar hazan vurur yıkar gider