Erdinç Çelikkol
398 eser
Ne istersin nedir derdin usandım ben gönül senden
Ne sabahsız gecedir ne cevapsız bilmece
Ne şekerde ne balda ne çiçek açmış dalda
Ne sen beni sevebildin ne ben seni daha baştan
Ne yüzümde nefesi ne gözümde neşesi
Ne zaman bir güle baksam yüzün ağlar yüreğimde
Ne zamandır çekerim gel sana hasret a nigarım
Nedir çilen desem ne der
Neşe doldu kainat huzur buldu tüm mekan
Nice bayramlara ersek daha bir şey dilemem
Nice enginlere daldım nice dardan geçerek
Nice sevdim seni ey dideleri sürmeli yar
Niçin geldi o sabah neden ayırdı bizi
O beyazlar ne yaraşmış geline
O bir gül dü soldurdular insafsızca saldırdılar
O güzel yüz o keman kaş unutulmaz ki güzel
O hasretin oldu keder yakma beni daha beter
O ilk buluşmada söyleyemedim
O kara gözlerine güzelim dalıyorum
O yeşil gözlerden vazgeçemem ben
Oh ne ala bak bu akşam çifte benli yar gelir
Olam dersen sen ümmet
Ömrüm artar görüversem seni bir gün güzelim
Ömür geçer çilem dolar keder kalır hüzün kalır
Ömür neden çabuk geçer
Ömür verir senin sesin yüzün biraz gülümsesin
Ömürler ve yıllar bir bir geçip gitmede
Önce canan diyen gönül kaldı mı canan
Ondan umut kesti yürek geçmeliyim çaresi yok
Onlar ninni söylemeyi bilmezler yavrum
Öyle bir aşk sevgi ki hep yaşıyor benimle
Özlemle yanan bağrıma gözyaşları damlat
Peşinden koştuğumu sevince coştuğumu
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Peşrev
Rabbimiz ihsan eder bi-hikmet-i Bismillah
Rakibin şansı yaverdir üzüldüm kıskanıp kaldım
Renk renk açar o baharlar senin gülen gözlerinde
Ruz-i mahşerde beni yad eyle Allah aşkına
Saba eser gusun-i ter ki mürg-i aşka lanedir
Sabahsız gecelerde eriyor hatıralar
Saçımda akları görme ne olur
Şafaklarım senle başlar