Alaeddin Yavaşça

Garip gönlüm aşkın esiri oldu

Geç kalma ki geçmektedir Eylülde bu yaz da

Geceler sevginle bana yaklaşır

Gecelerden gelen bir ses duyarım

Gecemi zehrediyor içime düşen kuşku (*)

Geçmesin günümüz sevgilim yasla

Geçti artık bu gönüller gelemez bir araya

Gel aşıka göster ey yar ruy-i mahını

Gel bana artık harabım sensiz

Gel bu sevda bahçesinden bir demet gül ver gönül

Gel ey saki bu gece mest olalım

Gel nazlı gülüm sazını çal şarkımı söyle

Gel seninle bu yaz biraz ada boğaz gezelim

Gel şöyle bir sarıl bana

Gel şu üstü küllenmiş ateşe bir nefes ver

Geldi kuşlarla yeşil dallara yaz

Gelince bir araya hayat verir yuvaya

Gençlik uçtu uzaklara gelen günler dünden kara

Gene suskun ama gözler ne sitemler taşıyor

Gider gibi görünüp gitmeyen bu yollarda bekleyiş..

Gitti artık soldu yaprağı gülü ( Mesud Cemile ağıt )

Gitti gelmez bahar yeli şarkılar yarıda kaldı

Gittiğin günden beri şu gönlüm yaralı yar

Gittin artık gözlerim kan ağlasın

Göklerden iniyor sinesine akşam

Gönlüm o yeşil gözleri yad etti bu akşam

Gönlüm yanıyor hasretinin kor ateşinden

Gönlüm yeni bir sevgili mümkün mü beğensin

Gönlümde saadet diye bir his bulamazsın

Gönlümde yanan aşk ateşi ile viran olayım

Gönlümü aldın güzel kalbimi çaldın güzel

Gönlümü engin bakışlı gözlerindir bağlayan

Gönlümün bülbülüsün aşk bahçemin gülüsün

Gönlüne girmek imkansız amma

Gönül aşkından oldu pare pare

Gönül çıkar gelir yarin yoluna

Gönül kaşanesinde acep neler değişti

Gönül zaten aşka aşık serseri

Gönülden gönüle bir yol var dediler

Gönülden gönüle çağlar geçersin

Gönülden gönüle sesler

Gönülden sevmeyi bilemedikçe güzeli çirkini farkedemezsin

Gönüllerde tesellidir o eski şarkılar

Görmeyim kimseye göz süzdüğünü mahvolurum

Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mahım

Gözde her renk dilde her sonsuz şiir

Gözler vardır aşık eyler

Gözlerimde canlandılar Hisar Üsküdar Adalar