Beste

Öylesine yordu ki zaman - Yüreğim yangınlarda

Pâdişâhım lûtfedip mesrûr u şâd eyle beni

Pakize dil safadan ruhsarı yare düşmüş

Pay-i yare düşmeğe ağyardan nevbet mi var

Penbe-i dağ-ı cünun içre nihandır bedenim

Per açdı asümane lahn-i tekbir ruh-i pakinden

Perçem-i gül-puşinin yadıyla feryad eyledim

Perçemin sevdası her şeb kıyl-ü kalimdir benim

Peyman-ı dilberana inanmam kefil ile

Pir-i sevda böyle yazmış ta müebbet aşkımı

Piyaleler ki o ruhsar-ı ale ter getirir

Raz-ı aşkın saklarım dilde nihan ey serv-i naz

Reftim u burdim u dağ-ı tü

Reh-i amale herkes buldu yol

Renc-i hatır vermesin feryad ü efganlar sana

Rencide olur ağladığımçün siteminden

Reng-i mevc-i ab-ı zümrütten boyandı camesi

Ruh-i alin gül-i ahmer dehanın gonce-ahterdir

Ruhlerin kıldık temaşa zülf-i anber-fame dek

Ruhsarına aybetme nigah ettiğimi

Rüya gibi sohbet demi yaranla geçer

Ruz u şeb ah eylemekten çak-çak oldum yeter

Ruz u şeb bu cihan içre eyledikçe geşt ü güzar

Ruzigarı bud yar-i men

Saba ki dest ura ol zülfe müşkinab kokar

Saba seririn ol meh söyle gönülde kursun

Sabah-ı ömrümü bir bir getirdi hatırıma

Safayı aşkı kim anlar kiminle söyleşelim

Sahba-i lebin ağzıma ver cam-ı cem-asa

Sahn-ı gülşen tazelendi taze sohbet vaktidir

Saki piyale sun ki bugün gül havasıdır

Saki yetiş efkarımı dindir bu gece

Sakıya camı tut ol aşıka kim kayguludur

Sakıya meclise gel cismime gelsin canım

Sana bu can ü dili verdim ey şeh-i vala

Sanma açıp yâremi şerh idecek yâre yok

Sanma kim leyle-i zülfün elemi bad-ı heva

Sanmayın maziyi der-hatır ederken ağlarım (Sanma ben...)

Sayesinde olmasın mı askeriler ser-bülend

Şebnem gibi saçılsun kon eşk-i firâvânım

Secdedir Her Kande Bir Büt Görsem Ayinim Benim

Şeh-i genc-i sahavetsin sen ey şah-ı kerem-karım

Şehâ şemîm-i visâlin derûna verdi sefâ

Şem-i bezme yar olup suzan ü giryan oldum ah

Sen bana yar ol ki gönlüm bir dahi yar istemez

Sen gönlümün solmaz gülü her gün coşan şen bülbülü

Senden alamam gönlümü imkanı mı var

Seni dünya gözüyle son kez görmeye geldim