Beste

Mest etti beni müşk odu bir kakül-i hoş-bu

Mest olup etmiş giribanın küşade ta-be-naf

Mest-i aşkım kuşe-i meyhaneden kıldım ferağ

Mest-i câm-ı ‘aşkdur gitmez dem-â-dem neşvesi

Mest-i nazım aşıka her dem tegafül gösterir

Mevc-i atlas-ı felekte ben hevadan geçtim

Mevsim-i gül fasl-ı bülbül nev-bahar eyyamıdır

Mey midir ruhsarını mihr-i dırahşan eyleyen

Meyl eder bu hüsn ile kim görse ey gül-fem seni

Meyl eylese ağyare anı sanma vefadır

Meyle şayan ey gönül bir verd-i alim var sana

Meyletti gönül bir meh-i hurşid-tıraze

Mihr ile bakmaz felek bu tali-i avareme

Mihr-i ruhunda dane-i hoy nakd-i didedir

Miresed ey can bad-ı bahari

Misalini ne zemin ü zaman görmüştür

Muhabbetin dilimi dağdar eder bir gün

Müheyya oldu meclis sakiya peymaneler dönsün

Müjde ey dil müjde kim bir nev-civan buldum sana

Müjde-i vasla olan şirin edadan vazgeçtim

Müjgan-ı kalem kakül işler ruh-i yare

Müptelayım bir periye dil-sitanım kim bilir

Müptelayım gerçi sana bi-vefasın neyleyim

Mürg-i canı edeyim ateş-i gamda püryan

Mushaf demek hatadır ol safha-i cemale

Müştak-ı cemalin gece gündüz dil-i şeyda

Nağme-i dilsuz ile yaktın beni mutrıb keman

Naka-i leyl-i (Nafe-i li) nedared ser-beher bar avered

Nale etmezdim mey-i aşkınla pür-cuş olmasam

Naledendir ney gibi avaze-i aşkım bülend

Nasıl eda bilir ol dilber-i fedayı görün (*)

Navek-i gamzen ki her dem bağrımı pür-hun eder

Naz olur dem- beste çeşm-i nim-habında senin

Nazar kıl gör neler yazmış bu evraka saba bülbül

Nazzare kıl gönül o büt-i mah-talate

Ne bulur ehl-i safa bende vefadan gayrı

Ne dehendir bu ne kaküldür bu sevdiğim

Ne dem ki hüsnüne ol mehveşin nazar ederiz

Ne dem ki sinesi o gül-ruhun küşade olur

Ne gam-ı cevre ne lutf-i gah-gahe kailiz

Ne gam-ı cevre ne lutf-i gah-gahe kailiz

Ne kadar dur ise de ol meh-i behcet-zadım

Ne kadar yareledi gamzelerin bak bedenim

Ne naz-ı dilber ile nail-i meram oluruz

Ne tende can ile sensiz ümid-i sıhhat olur

Ne var bu mertebe ey şuh bi-aman olacak

Ne zaman ol gözü(Ne dem ol gözleri) mestane gelir hatırıma (*)

Neden amalimi kırdın bıraktın na-tüvan gönlüm