Semai

Sen açtın ruhumda derin bir yara

Sen ağlama ben olurum üzülen

Sen akşamlar kadar büyülü sıcak (HATIRLAMA)

Sen baharı bana sor

Sen bana son defa geldiğin yerde

Sen beni hak etmedin bir güneştim farketmedin

Sen beni severdin şimdi ne oldu

Sen beni unutmuşsun

Sen benim bir gülümsün

Sen benim her şeyim kar çiçeğimsin

Sen benim ilk ve tek sevdiğimsin

Sen bir bahar yelisin

Sen bir şiirsin hece hece sayfalarımda

Sen bunda garip mi geldin niçin ağlarsın bülbül

Sen büyüdüğün vakit çocuğum

Sen çiçeksin hiç solmayan

Sen de benim gibi sevdiysen eğer gelmişi geçmişi bir yana bırak

Sen de bir zamanlar deli gibiydin (YAMAN HİKAYE)

Sen de mi gidiyorsun seni de mi el aldı

Şen Dilde seni koklar öper okşar uyurdum

Sen doğmayınca gökyüzü yersiz bu gönlüme

Sen doymadan yitirdiğimsin

Sen ellerin oldum demesen inanamam olamazsın

Sen geldiğin zaman mevsim ilkbahardı

Sen gidince ağladı çiçekler kederden

Sen gidince kalbimde bir derin hüzün kaldı (ÜSKÜDAR)

Sen gidince ruhumu bir alev sardı

Sen gonce-leb ben teşne hep

Sen gönlümde bir ecesin

Sen gönlümün tek eşi ümidim herşeyisin

Şen gözlerinin nurunu içtimdi o akşam

Sen gözümde pınar ol dol dol da kalbime akıver

Sen gül dalında gonca ben dağ yolunda yonca

Sen gülümü sevmesem şu dünya bana.....

Sen gülünce açılırdı

Sen her zaman baktığım gözlerimle güzelsin

Sen istediğin için sevmedim ki

Sen kalbimin mehtabısın güneşisin(*a-A. Kürdi )

Sen kararan dünyama bir güneş gibi doğdun

Sen ki bana bütün neşe bütün hayattın (HİCRANA DÖNERKEN)

Sen küsüp giderken bir çift sözüme sessizce karşıma çıktı yalnızlık

Sen muhabbet bağının en tatlı meyvasısın

Sen ne kadar söylesen sevmediğini

Sen Nisansın Aslıhan Eylülü bana bırak

Şen olsun gönülleriniz

Sen onun uğruna onun yoluna

Sen öyle çoksun ki benim karşımda

Sen Oynadıkça Kademi