Semai

Saba eser gusun-i ter ki mürg-i aşka lanedir

Saba eser gusun-i ter ki mürg-i aşka lanedir

Saba rüzgarı yine saba rüzgarı

Sabah artık gözünü erken açar (İlkbahar)

Sabahki tatlı rüzgarın budur çiçekli bir eşi (Kelebek)

Sabahlara ninni tuttu şadırvan

Sabahsız gecelerde eriyor hatıralar

Sabırla geçirdim uzun yılları

Saçımı okşayıp öğtüğün gece

Saçına taktığın mor menekşeler

Saçlar dağınık sine açık geldi sabahtan

Saçlarıma aklar düşmüş sebebini bilemem

Saçların aşkımın örgüsü gibi

Saçların dök dizlerimde yat güzel

Saçların dök dizlerime yat güzel

Saçların samur senin

Şad olur ruhum seni gördükçe na-şad olsa da

Saf aşkımız doğdu senden ve benden

Sahilde gezen sırma saçlı bir kız (ZAVALLI KIZ)

Sahilin yeşil oya denizin mavi yuva (MARMARİS)

Şakı bülbül şakı zaman senindir

Sakın bırakma kendini

Salla elini son bir defa bir avuç Tanrı selamı bırak da git

Şallah gördüm seni gönül kan olasın

Sallanarak geçen güzel dur demeğe utanırım

Sana baktım yine üzgün yine ağlar gibisin

Sana binbir özlemle döneceğim demiştim (HADİ GEL SEVECEKSEN)

Sana bir çift sözüm var nasıl etsem de söylesem

Sana dönmek ne güzel kuşlar gibi uçarak (*)

Sana dün bir tepeden baktım AZİZ İSTANBUL

Sana geldim dün korkarak

Sana geldim İstanbul, geri dönmek istemem

Sana gerçek bir sevgiyi ben vereceğim

Sana gönül bağlamak ne kadar zormuş meğer

Sana kalbim çok kırık bahsetme hiç sevgiden

Sana kötü davrandım beni affet sevgilim

Sana nasıl bağlıyım ben

Sana nasıl susamışım anlatamam hasretimi (*)

Sana olan aşkımı bir bilene danıştım

Sana olan hasretim anlatmakla biter mi

Sana veda ederken beni öpüp sevmiştin

Sana verdim bu gönül tahtını dem sür diyerek

Sana verdim bu gönül tahtını dem sür diyerek

Sandalla gezerken seni gördüm de beğendim

Sanki hiç bitmeyecekmiş gibi o günler

Sanki ne olur neşeli kız sen benim olsan

Sanma aşıkım cismine gönül verdim sesine candan(*)

Sanma canım herkesi sen sadıkane yar olur