Semai

Seni sevmekle geçiyor zaman

Seni sevmeseydim bilmezdim aşkı sevdayı

Senin aşkınla nalanım

Senin dudakların pembe ellerin beyaz

Senin her günün bahar benim yazım kış oldu

Senin için acı çektim sana karşı ilgim az mı

Senin için yaşadım hayallerim hep senin

Senin kapına gelmişim

Senin mecnunun oldum mutluluğum zor benim

Senin nazlı hayalinle Dem-a-dem

Senin saçlarında bahar rüzgarı

Senin sesin ne güzel senin sesin ne hoş

Senin yazın kışa benzer

Seninle ağladım sa seninle gülmek için

Seninle başladı bu mutlu rüya

Seninle dolup da taşan gönlümü bir an olsun bile farketmiyor

Seninle doluyum sensiz bomboş

Seninle geçen zaman ne alemdi ne alem

Seninle güzeldir yaşam ve evren

Seninle güzeldir yaşam ve evren (*)

Seninle ne renkli günlerim vardı

Seninle ne renkli günlerim vardı

Seninle olmak için sevgiyi bulmak için

Seninle olursam ömür boyunca

Senle geçen günlerimi

Senle geçen yılları bilsen nasıl özlerim

Sensin bize bizden yakin (I)

Sensin gönüle bahar şarkısı söyleten

Sensin habîb-i kibriyâ, Nenni Muhammed'im nenni

Sensin tek sevgilim yüzüme gülen

Sensiz bana dünya pek dar görünür

Sensiz bir gün daha geçti ömürden

Sensiz cihanda aşıka işret reva mıdır

Sensiz ey ruh-i mücessem ağlasın leyl ü nehar(*b)

Sensiz ey şuh gözlerim avare kalbim ağlıyor

Sensiz geçen baharım buruk bir hazan oldu

Sensiz geçen bir ömür susuz bir çöle benzer

Sensiz geçen günleri unutmam hiçbir zaman

Sensiz gönlüm gamla dolsa

Sensiz günler bitmiyor

Sensiz her gecenin sabahı olmayacak sanırım

Sensiz yüzüm gülmeyecek

Sensizliğin olmuyor ki kalbim aşkla dolmuyor ki

Ser-füru eyler görenler serv-i reftarın senin

Serabımsın

Serıver yollara gür saçlarını

Sessizce bir akşam gidecektin biliyordum

Sessizce dökülen gözyaşlarımda seni gördüm seni andım