Ağır Aksak

Yandı gönlüm bir bakışta pertev-i didarına

Yandı gönlüm hayli demdir sevdi bir şuh dilberi

Yandım ateşlere ey meh seni gördüm göreli

Yanına vardım uyur gördüm o mahmur dideyi

Yansam senin aşkınla kül olsam yine yansam

Yapmacık yok tavrımızda sevgimiz candan

Yar elinden yandı gönlüm neyleyim ah neyleyim

Yar yıkılmış gönlümü vaslıyla abad eyledi

Yaradan öyle yaratmış ki güzellikte seni

Yare aç ey dil derunum yaresin

Yare açtı tiğ-i hicranın dile ey işvebaz

Yare bir baksın ne mümkün dilde sevda olmasın

Yare tesirin ümid etmez iken efganımın

Yari gördüm bir hayal oldu bana

Yarin aşıklar ile ülfeti pek güçtür güç

Yaşamam sensiz efendim bulurum dağ aşarım

Yeniden eski muhabbetleri tecdid edelim

Yes ü matem tutmak ister haşre dek gönlüm benim

Yes ü matemhanedir şimden geru alem bana

Yetti bunca (bana) intikamın ey felek

Yetti cevrin gayri ey gül canıma

Yetti gayrı çektiğim baht-ı siyahımdan benim (*)

Yine bir aşk-ı emel -suz ile giryan oldum

Yine bir hüznün sancısı var içimde

Yine bir şuha olup hahişkar

Yine hicrinle derdim tazelendi

Yine kalbimde o aşkın kanayan yaresi var

Yine sinemden uçurdum o melek yüzlü kuşu

Yine tenha elime girdi hele cananım (*)

Yılların ardında kalmış bir emeldir yandığım

Yok hayatımda ne iklim ne de mevsim farkı

Yok hilafım hem müdara bir yana

Yok menendin senin ey gülşen-i Hakkın çiçeği

Yok mu Allah aşkına hiç itimadın şivelim

Yok nigah-ı iltifatı aşık -ı avareye

Yok yere aldanmışım ben

Yolların ıssız Efem ( Zeybek )

Yükselir körfezde her şeb maha dek feryadlar

Yüz sürüp payine ey şuh-i cihan

Yüzün gördüm bu dem hayranın oldum

Yüzünün safvetine nuruna meftun oldum

Yüzünün safvetine nuruna meftun oldum

Zahm-dar-ı hicr-i yar ettim dil-i avaremi

Zahm-ı hicranım gibi alemde yare var mıdır

Zamanı var ki her bezmim anarsın (ararsın)

Zannederdim aşkımı bir şuha bağlarsam geçer

Zannederdim gönlümü bir şuha bağlasam geçer (*)

Zerrece rahm etmedin sen nale vü feryadıma