Ağır Aksak

Sohbetinle hoş geçen eyyamı cana özlerim

Şöhret-i aşkın yayıldı nam-dar oldun gönül

Şöhret-i aşkın yayıldı nam-dar oldun gönül

Soldu gönlüm beklemekten geçti ömrüm dönmedin

Sonbahar goncası mı göğsünün üstündeki gül

Söndü ümidim gönülden arşa çıktı kederim

Söndürsün yar elinden aşıkın peymaneyi (*)

Sönmez ateşlere daldı yine sevdalı gönül

Sorma dostum gizli kalsın bilmesinler halimi

Sorma halim nafile ben söylemem şuh-i şenim

Sormayın ah bir perişan halim var

Söyle Allah aşkına ey nev-civan

Şöyle baktım gam çekenler hep deli

Söyle bir kerre daha başın için ey gonce-leb

Söyle bülbül güle sevda-yı dil-arayı yine

Söyle doktor nedir aşkın çaresi

Söyle ey çeşmi-ela sen nur-i imanım mısın

Söyle ey dilber nesin sen can mısın canan mısın (Kötü)

Söyle ey mutrib-i nazende-eda

Söyle ey şevk -i hayatım huri -yi Cennet misin

Söyle ey şuh söyle artık bitmeyen ahım nedir

Söyle gönlüm gözyaşın hep yandığın nare midir

Söyle gördün mü beni rüyada Allah aşkına

Söyle sensiz neylesin yar alem-i aşkta gönül

Söylemez miydim sana ey gül-izar

Söyleyenler bilmez esrarın bilenler söylemez

Şu alemde seni sevdim

Şu benim Divane Gönlüm

Şule-hiz ettin yine dikkatle yanmış gönlümü

Şule-i reng-i letafet ruy-i alindir senin

Sun da içsin yar elinden aşıkın peymaneyi

Sünbüle karşı açıp perçemin ihsân eyle

Sunma mey serv-i hıramınla serhoşlanırım

Sur-i adlinle cihan oldu şeha

Sürmesin mi aşıkın her dem seninle bir safa

Sürmesin mi aşıkın her dem seninle bir safa

Suz-i firkat sinemi dağlar benim

Suzidil bir şarkı yazdım yad edin dostlar beni

Süzme çeşmin gelmesin müjgan müjgan üstüne

Suznak etme beni ey mehveşim

Suznak-i ateş-i aşkım yetiş imdada gel (feryada gel)

Suznak-i fasl-ı aşkı söyleyim dinle yeter

Ta ezelden aşka düşmüş aşina bekler gönül

Ta haşre kadar taze kalır neşve-i busem

Tab-ı hüsnün gördükte ey gonce-gül

Tali-i na-sazımı sazımla inlettim bugün

Tali-i şah-ı cihandan afitab

Talihim yar olmuyor bilmem neden