Tahir

Aceb kavgaya duş oldum bu seyran-ı Hakdır Hak

Adanın kırlarında Nisandı

Afitabım sana bilmem ne oldu

Ah eden kimdir bu saat kuytuda

Ah felek döndürdün çerhi başımda

Ahım dağlar deler iken ( Aşık Garip Operetinden)

Akşam oluyor sükun içinde

Alçacık duvardayım

Aldandım ellerin sözüne düştüm

Aldın dilimi zülfün için şane mi sandın

Allahümme ya Celil u ya Cebbar

Amasyanın dağları

Ana kucağım baba ocağım cennet bucağım ey canım Bursam

Aşk dediğin bu mu senin

Aşk elinden aşıkı cam ile sahba söyletir

Asker Anası yiğittir mert olur (ŞEHİTE AĞIT)

Atma kirpiğin okunu yere düşer zayolur

Bağ-ban sünbül okur biz dahi giysu diyelim

Bahçe duvarını aştım

Bahçenizde bir gül olsam koklar mısın gülümden

Bana bir nim-nigah etti

Basamaklar yeni bir aşka iner (AKŞAM OZANI)

Başta deli deli esen yeli serdim ayağına

Belgrad Kalesi Zemlin Ovası

Ben giderken ekinleri gök idi

Ben nar-ı aşka hoş yane geldim

Ben öyle çilgınım ben öyle deli

Ben sana mecbur olmuşum gel yavrucağım

Ben Yürürem Yane Yane

Bir ceylana pusu kurdum yakınımdan geçmedi

Bir çöl gibi ıssız geceyim fecri görünmez

Bir küheylan at gerektir gönlüm ile yarışa

Bir şuhun oldum maili

Bir tıfla duçar oldu gönül semt-i Bebekde

Bir yosma taze hoş-hıram

Bu kadar naz etme göster sevgini

Bu köyün dağları duman

Bu zümre-i gülşaha Kızılbaşi desinler

Bülbüle kurdum tuzağı bahtıma kuzgun gelir

Bulsun ikbal devletin günden güne (Medhiye)

Cana Bizim Esrarımız İmlalara Sığmaz

Canım yerine geldi ki cananımı gördüm

Cevr-i canandan şikayet eyleyen bir ahdır

Çiçek açan nar değilsen

Çiçek takmış göğsüne kurban olam süsüne

Çıktım ben şu yüce dağın(dağlar) başına (ANADOLU ŞARKISI)

Çün doğup tuttu cihan yüzünü hüsnün güneşi

Dam-ı aşka düştü divane gönlüm