Abdullah Öztemiz Hacıtahiroğlu
32 eser
Akşam düğümünden çözülünce (KARA UYKU)
Aşkı oturtup dizine bir masal anlattı kadın
Basamaklar yeni bir aşka iner (AKŞAM OZANI)- Benden almış sana vermiş Tanrı
Bir gün bu ömür son yaşa davet edilir
Bitmeden oynadığın ilk perde (SON PERDE)
Bitmez bu karanlık yokuşun ardı inişle
Buğular içinde kaldı yüzümüz aynalarda geze geze bu gece
Bütün acılarım gelip geçici (SENDEN BANA)
Derdim bu sabah bin oldu akşam birdi
Doğuyor battığı yerde bahar
Ergeç seni sonsuz bir oyun bekler ölünce (KISIR DÖNGÜ)
Gözlerde yıldız uykusu başlarda bir duman
Gülümser aynada yüzü (GEÇTİ BAHAR)
Her dalda bir eski yaz bıraktık (ÇAĞRI)
Her masal bir gece davetli bize (BAŞBAŞA)
İçim sonsuzluğun dar çemberinde (SINIRSIZ KARANLIK)
İçimde başlayan ateş yağmuru (FIRTINADAN SONRA)
Karlı dağlar eğilirken güneye
Ne günün şiiri sabahlarla biter
Ne günün şiri sabahlarla biter
Özlemi sel oldu akar yurduna
Şarkılar özlemin tomurcuğudur (ŞARKILI EMİRGAN)
Sen bir karagün dostusun ey sır dolu MENDİL
Sen de bir zamanlar deli gibiydin (YAMAN HİKAYE)
Seni gördükçe döner saçlarım aktan karaya
Severim de başım dardadır şimdi (GÜZELLİĞE SELAM)
Susamış toprağın ey dost yoğu sensin varı sensin
Tanımam kendimi geçtikçe zaman (MÜNECCİM)
Uzanır toprağa yorgunluğumuz (NEDEN SONRA)
Yaprak dökülür hüzün dökülmez (KARANLIK ÇAĞ)
Yetişir çizdiğimiz ey seneler resmimizi